Եվրամիությունը Հայաստանից է սպասում քաղաքականության փոփոխություն՝ ըստ այդմ դրան արձագանքելու համար

Hayastan EM

Հայաստանում ԵՄ դեսպան Պյոտր Սվիտալսկին այսօր լրագրողների հետ զրույցում արձագանքելով եվրոպական քաղաքականության մասին Նիկոլ Փաշինյանի Բրյուսել այցի ընթացքում արած հայտարարությանը՝ ակնարկել է, որ Եվրամիությունը Հայաստանից է սպասում քաղաքականության փոփոխություն՝ ըստ այդմ դրան արձագանքելու համար:

Ինչպես հայտնի է, Փաշինյանը հայտարարել էր, որ եթե Եվրամիությունը, ի տարբերություն նախորդ իշխանության հետ հարաբերության ծավալի, նոր իշխանության քաղաքականության դեպքում չի փոխելու իր քաղաքականության բովանդակությունն ու ծավալը, ապա թող նվազեցնի Հայաստանում տեղի ունեցած փոփոխության հանդեպ ոգևորության տոնայնությունը:

Դեսպան Սվիտալսկին ասում է, թե իրենք Հայաստանից են սպասում փոփոխություն, սպասում են գաղափարներ նոր իշխանությունից: Դեսպանի դիտարկումը անշուշտ տեղին է՝ Հայաստանը պետք է առավել առարկայորեն ներկայացնի Բրյուսելին, թե ինչ փոփոխություն է ակնկալում, ինչ տեսքով, ինչ ծավալով, բովանդակային ինչ ուղղություններով: Ներկայացրել է այդ ամենը Բրյուսել այցի և հանդիպումների ընթացքում Նիկոլ Փաշինյանը, թե ոչ՝ դեռ պարզ չէ: Այդ հարցը, սակայն, կարևոր է և ունի պարզաբանման կարիք, որպեսզի Հայաստան-ԵՄ հարաբերությունը չդառնա թյուրըմբռնման զոհ, առավել ևս, որ առանց այդ էլ այդ հարաբերությունն արժանացել ու արժանանում է տարբեր մանիպուլյացիոն հարվածների:

Սակայն մյուս կողմից՝ հենց մանիպուլյացիոն գործոնները չեզոքացնելու և նվազագույնի հասցնելու համար է անհրաժեշտ Հայաստան-ԵՄ հարաբերության վերափոխումն ու համապատասխանեցումը Հայաստանում ստեղծված նոր իրավիճակին: Եվ այդ առումով արդեն պետք է նկատել, որ այդ հարաբերությունն ունի երկու կողմ՝ Հայաստան ու Եվրամիություն: Եվ ներկայումս ակնհայտ է, որ կողմերից մեկն առնվազն մի քանի քայլի մասով կատարել է էական փոփոխություն: Խոսքը Հայաստանի թավշյա, ժողովրդավարական հեղափոխության մասին է: Ըստ այդմ՝ առաջանում է Եվրամիության արձագանքի հարցը՝ որպես մյուս կողմ:

Այստեղ է խնդիրը, և Հայաստանից սպասվող գաղափարներից առաջ պետք է հնչեցնել թերևս մեկ այլ հարց՝ իսկ Եվրամիությունն ուզո՞ւմ է Հայաստանի հետ հարաբերության մասով ավելին, թե՞ այն, ինչ պայմանավորվել էին նախկին իշխանության հետ, ԵՄ-ին լիովին բավարարում է և ավելիի հավես, ցանկություն, ժամանակ, միջոց, կամք կամ պատասխանատվություն Եվրամիությունը չունի:

Այստեղ է բուն խնդիրը ու նաև Հայաստանի վարչապետի հայտարարության առանցքը: Եթե Եվրամիությունն այդ ամենը չունի, ապա Հայաստանն իհարկե ոչինչ չի կարող և իրավունք էլ չունի պարտադրելու անշուշտ, սակայն առնվազն իրավունք ունի հորդորելու կամ կոչ անելու, որ ավելիի օբյեկտիվ կամ սուբյեկտիվ բացակայության պայմաններում պետք է ուրեմն չավելացնել հռետորաբանությունը, որովհետև այդ հանգամանքը տալիս է հավելյալ մանիպուլյացիաների տեղիք և վտանգում է Հայաստան-Եվրամիություն անգամ ներկայիս մակարդակի հարաբերությունը՝ Ռուսաստանում Հայաստանի նոր իշխանության հանդեպ անվստահության տրամադրություն գեներացնելու միջոցով, որ հետևանք է Հայաստանի նոր իրավիճակի մասով Եվրամիության աճող հռետորաբանության:

Եթե այդ հռետորաբանության հետ մեկտեղ ԵՄ-ն էապես չի օժանդակելու Հայաստանի նոր իշխանությանը կենսունակության ու դիմադրունակության հարցում, ուրեմն պետք չէ, որպեսզի ստեղծի հավելյալ խնդիրներ, որոնք պահանջելու են ավելի մեծ ջանք ու ժամանակ:

Այստեղ է ամբողջ հարցը, ու հենց այդ համատեքստում է, որ նախ՝ պետք է կողմնորոշվի ԵՄ-ն ու հստակ արձանագրի՝ ուզո՞ւմ է Հայաստանի հետ հարաբերության մասով ավելին՝ թե՛ դինամիկայի, թե՛ փողի՝ որպես միջոց, թե՛ բովանդակության տեսանկյունից, պատրա՞ստ է, ունի՞ ինքը գաղափարներ ու մտադրություններ, որ անհնար էր համարում նախկին իշխանության պարագայում և հնարավոր է համարում այժմ, թե՞ ոչ:

Spread the love