Թուրքիայի հանրային-քաղաքական կյանքում գրեթե համաժամանկյա երկու կարևոր իրադարձություն է տեղի ունեցել:
Ընդդիմադիր Ժողովրդա-հանրապետական կուսակցության համագումարում նախկին առաջնորդ Քըլըչդարօղլուի համակիրներին չի հաջողվել նոր սահմանադրության ընդունման և նախագահի թեկնածուի առաջադրման հարցում պատվիրակների շրջանում երկպառակություն մտցնել:
Համագումարը կուսակցության առաջնորդի պաշտոնում վերընտրել է Օզելին, նախագահի թեկնածու առաջադրել Ստամբուլի կալանավորված քաղաքապետ Իմամօղլուին, իսկ նոր սահմանադրության վերաբերյալ որոշել, որ այն կարող է ընդունվել միայն հանրաքվեով:
Համագումարի ելույթում ԺՀԿ առաջնորդ Օզելը քննադատել է Քըլըչդարօղլուին և նրան անուղղակի մեղադրել իշխանությունների հետ համագործակցության մեջ:
Օզելի գնահատմամբ, Աթաթուրքի հիմնադրած կուսակցությանը վերջին քսան տարիներին «պարտադրում են բավարարվել խորհրդարանում քսանհինգ տոկոս ներկայացվածությամբ, նրան ներշնչում նախագահական ընտրություններում մշտապես պարտվողի կերպար»:
Օզելը ԺՀԿ նոր ուղեգիծ է հռչակել՝ մասնակցել բոլոր գործընթացներին, հեռու մնալ իշխանությունների հետ գործարքից, հաղթել և Թուրքիան վերադարձնել Աթաթուրքի կողմից սահմանված աշխարհիկ-ժողովրդավարական կառավարման սկզբունքներին:
Ըստ սոցիոլոգիական հարցումների, ներկայումս Թուրքիայի իշխող և գլխավոր ընդդիմադիր կուսակցությունների վարկանիշը գրեթե հավասար է: Ու թեև նախագահական ընտրությունները պետք է կայանան 2028թ.-ին, նոր սահմանադրության ընդունման հետ կապված ներքաղաքական պայքարի մեկնարկն արդեն տրված է:
Ըստ երևույթին, սահմանադրական փոփոխություններով նախատեսվում է Էրդողանին երրորդ անգամ նախագահի թեկնածու առաջադրվելու հնարավորություն ընձեռել: Քեմալականները դեմ են և հայտարարում են, որ շարունակելու են պայքարել և հակաքարոզչություն են իրականացնելու:
Ավելի լուրջ է «Թուրքիան առանց ահաբեկչության» նախաձեռնության հետ կապված իրավիճակը: Թուրքիայի խորհրդարանական պատվիրակությունը մեկնել է Իմրալի կղզի և հանդիպել ցմահ ազատարզրկման պատիժ կրող Օջալանին, բայց որևէ տեղեկություն չկա, թե ինչ պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել:
Իրավիճակի մասին ենթադրություն անելու տեղիք է տվել «Ազգայնական շարժում» կուսակցության նախագահ Բահչելիի հայտարարությունը: Նա ասել է, որ իշխանությունը «հանցագործներին ներելու խոստում չի տվել»,- ինչից հասկացվում է, որ Օջալանի պատիժը թեթևացնելու կամ փոխելու հարցը մտել է փակուղի:
Այս ֆոնին Թուրքիայի նախագահ Էրդողանը վարկանիշային ծանր հարված է ստացել Իրաքի «Քրդական ժողովրդավարական կուսակցության» առաջնորդ Մասուդ Բարզանիից: Օրերս նա այցելել է Թուրքիայի Շիրնակ բնակավայր, որտեղ նրա անվտանգությունն ապահովել են քուրդ զինվորականներ:
«Ազգայնական շարժում» կուսակցության առաջնորդ Բահչելին Բարզանիի այդ քայլը որակել է «Թուրքիայի ինքնիշխանությանը և միջազգային հեղինակությանը հասցված ապտակ»:
Նույն օրը կառավարության նիստի ավարտին դիմելով Թուրքիայի քաղաքացիներին, Էրդողանը «Թուրքիան առանց ահաբեկչության» նախաձեռնությունը համարել է Եվրամիությանն անդամակցության նախապայման: Քրդերը, երևում է, այդքան հեշտ չեն ընդունում Էրդողանի նախաձեռնությունը:
Նրանք պահանջում են Օջալանին ազատ արձակել եւ սահմանադրությամբ ճանաչել իրենց ազգային և քաղաքական ինքնությունը: Ընդդիմադիր ԺՀԿ-ն քրդերի հետ հաշտության գործընթացին չի մասնակցում:
Մեկշաբաթյա ժամանակահատվածում Էրդողանը վարկանիշային երկու պարտություն է կրել, որ Թուրքիայի համար կարող են որոշիչ լինել:






Բաց մի թողեք
Օրբանը ցանկանում է իր ոխերիմ թշնամի Մագյարին ներկայացնել որպես Բրյուսելի կողմից վերահսկվող խամաճիկ
Բաքվի համար առնվազն «ընկալելի են» Նախիջևանի հետ հաղորդակցության ոչ էքստերիտորիալության իմաստով
Ալի Խամենեիին սպանելուց հետո Վաշինգտոնում «կարծում են, որ այդ դեպքում իշխանությունը բարեփոխականներին փոխանցելը հեշտ կլինի»