Նախօրեին Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը Բրյուսելում մամուլի ասուլիս է ունեցել, որի ընթացքում խոսել է Եվրամիություն-Ռուսաստան երկխոսությունը վերականգնելու անհրաժեշտության մասին: Նա ակնարկել է, որ Եվրամիության «որոշ երկրներ Ռուսաստանի հետ բանակցում են, բայց համալիր երկխոսության անհրաժեշտություն կա»:
Ֆրանսիայի նախագահը հուլիսին Վլադիմիր Պուտինի հետ հեռախոսազրույց է ունեցել: Դա Իրանի դեմ իսրայելա-ամերիկյան հրթիռային հարձակման շրջանն էր: Կողմերը պայմանավորվել են միջուկային զենքի չտարածման և Մերձավոր Արևելքում կայունության հաստատման խնդիրներով երկխոսությունը շարունակել:
Ուկրաինական կարգավորման բանակցություններին Եվրամիության ներգրավվածությունը Մոսկվայում գնահատում են «ոչ արդյունավետ»: Պուտինը նախապատվությունը տալիս է Թրամփի հետ «գործարքին»: Սպիտակ տունը, չնայած Եվրամիության հանդեպ վերապահումներին, ուկրաինական կարգավորման նախաձեռնությունը դեկտեմբերի 15-ին Բեռլինում քննարկել է նաև եվրոպական առաջնորդների հետ:
Բրյուսելում Ֆրանսիայի նախագահի մամուլի ասուլիսի հաջորդ օրը Վլադիմիր Պուտինը հերթական «ուղիղ գիծն» է անցկացրել և հանդես եկել ծրագրային հայտարարություններով: Եթե փորձենք ամփոփ ներկայացնել, ապա պետք է ընդունել, որ նա նորություն չի ասել:
Պուտինը կրկնել է, որ ուկրաինական կարգավորմանը ցանկալի կլիներ հասնել դիվանագիտական ճանապարհով, բայց եթե չհաջողի, ապա «հատուկ ռազմական գործողությունը» կշարունակվի:
Ինչ վերաբերում է Ռուսաստանի նկատմամբ արևմտյան պատժամիջոցներին, ապա ըստ Ռուսաստանի նախագահի՝ դրանք «չեն աշխատում, երկրի ՀՆԱ-ն աճում է»: Պուտինը վստահեցրել է, որ եվրոպացիները «նախանձում են Չինաստանին, Ռուսաստանին և Հնդկաստանին»:
Նրա գնահատմամբ՝ Եվրամիությունը «տնտեսական առաջընթացի հեռանկար չունի», մինչդեռ Ռուսաստանը «ոչ միայն հարմարվել է պատժամիջոցներին, այլև անցել է տնտեսական իքնուրույնության և սոցիալական բարելավումների»:
Ռուսաստանի նախագահի վկայակոչումները և պնդումները, հավանաբար, վիճակագրական ստույգ տվյալներով չեն հաստատվում, բայց նա ոչ թե իր քաղաքականության համար ռուսաստանցիներին հաշվետվություն է տալիս, այլ առաջնորդվում է իր ձայնը միջազգային ասպարեզում լսելի դարձնելու առաջնահերթությամբ:
Այսինքն, հայտարարում է, որ ուկրաինական ճգնաժամի հանգուցալուծման հարցում ինքը ոչ մեկի օգնության, աջակցության և միջնորդության կարիքը չունի:
Բարդ է, իհարկե, ասել, թե Ռուսաստանի նախագահի հայտարարություններում ինչպես են զուգակցվում արտաքին ու ներքին քարոզչությունը և իրական ռազմա-աշխարհաքաղաքական հաշվարկները:
Նույնը, անշուշտ, վերաբերելի է նաև Եվրամիությանը: Փաստ է, որ, չնայած փոխադարձ կոշտ հռետորաբանությանը, կողմերը գործնական առեւտրա-տնտեսական կապերը որոշակի առումներով պահպանում են:
Բայց կոնկրետ այս փուլում Եվրամիության հետ քաղաքական երկխոսության Ռուսաստանը պատրաստ չէ: Պուտինը գտնում է, որ միայն Ուկրաինայում լիակատար հաղթանակն է Ռուսաստանի ինքնիշխանության և Եվրամիության հետ իրավահավասար հարաբերությունների երաշխիքը:
Այս իմաստով նա, երևում է, Մակրոնի առաջարկությունը համարել է «թուլության նշան»: Գուցե Եվրամիությանը դա՞ է պետք:
Բաց մի թողեք
Օրբանը ցանկանում է իր ոխերիմ թշնամի Մագյարին ներկայացնել որպես Բրյուսելի կողմից վերահսկվող խամաճիկ
Բաքվի համար առնվազն «ընկալելի են» Նախիջևանի հետ հաղորդակցության ոչ էքստերիտորիալության իմաստով
Ալի Խամենեիին սպանելուց հետո Վաշինգտոնում «կարծում են, որ այդ դեպքում իշխանությունը բարեփոխականներին փոխանցելը հեշտ կլինի»