Փորձագիտական հանրության կողմից, կարծես, արժանի ուշադրության չարժանացավ ԱՄՆ փոխնախագահ Վենսի Երևան և Բաքու այցի նախօրեին Ֆինլանդիայի նախագահ Ալեքսանդր Ստրուբի Foreign Affairs-ին հարցազրույցի շատ կարևոր դրվագը, որտեղ նա այն միտքն է զարգացրել, որ Հարավային Կովկասի երկրներում, այդ թվում՝ Ադրբեջանում, մտահոգված են Ռուսաստանից հնչող սպառնալիքներով և զգուշանում են ուկրաինական պատերազմից հետո «լարվածության աճից»:
Ֆինլանդիայի նախագահի այս դիտարկումը Բաքվի կողմից Միլլի մեջլիսի պատգամավոր Գուդրաթ Հասանգուլիևի մակարդակով իշխանական լրատվամիջոցում մեկնաբանվել է Վենսի այցից անմիջապես հետո, ինչից կարելի է եզրակացնել, որ այն կոնկրետ և նպատակային է:
«Արևմտյան շրջանակները Ռուսաստանի հետ Ադրբեջանի հարաբերությունների վատթարացմամբ ծայր աստիճան շահագրգռված» են,- նկատել է Հասանգուլիևը և հավելել, որ նրանք «կուզենային տեսնել նույնիսկ ռուս-ադրբեջան բաց առճակատում»:
Միլլի մեջլիսի պատգամավորն ընդունել է, որ Ռուսաստանի հետ Ադրբեջանի հարաբերություններում «նկատվում են որոշակի տարաձայնություններ, և անհանգստանալու առիթներ կան», բայց նա գտնում է, որ «այդ խնդիրները չեն բերի ռուս-ադրբեջանական հարաբերությունների արմատական վատթարացման»:
Հասանգուլիևը համարում է, որ Ռուսաստանի և Ադրբեջանի «կենսական շահերը պահանջում են, որպես երկու հարևան երկրները շարունակեն համագործակցությունը»:
Ուշագրավ է, որ ադրբեջանցի խորհրդարանականը դիտարկում է իր երկրի կարեւորությունը Ռուսաստանի «դեպի Ասիա և Արևելք ելքի համար»: Խոսքն, անկասկած, «Հյուսիս-հարավ» տրանսպորտային միջանցքի նախագծի մասին է, որ Ռուսաստանը պետք է կապի Պարսից և Հնդկական օվկիանոսին:
Այս համատեքստում Հասնագուլիևը հիշեցրել է, որ Ռուսաստանի և Ադրբեջանի միջև «հարաբերությունները ռազմավարական-գործընկերային» են: Նա չի պատկերացնում, թե «Ռուսաստանը կարող է Ադրբեջանի համար որևէ սպառնալիք ներկայացնել»:
Հասանգուլիևի այս մեկբանությունը հետևել է ԱՄՆ փոխնախագահ Վենսի Հայաստան և Ադրբեջան այցի վերաբերյալ ՌԴ նախագահի մամուլի քարտուղար Պեսկովի արձագանքին, որտեղ նա Երևանի և Բաքվի հետ երկկողմ սկզբունքով հարաբերությունները շարունակելու և զարգացնելու պատրաստակամություն է հայտնել:
Իհարկե, կարելի է ասել, որ Ֆինլանդիայի նախագահի դիտարկումը «սադրիչ է և ոչ մի կապ չունի Վենսի Երևան և Բաքու այցի հետ», իսկ Վլադիմիր Պուտինի մամուլի քարտուղարը «պատահական է հասկացրել, որ ի տարբերություն Ադրբեջանի՝ Հայաստանը ԵԱՏՄ անդամ» է, և Հասանգուլիևն էլ «զուտ անձնական տեսակետ է հայտնել»:
Բայց ճիշտ եւ պահանջված է փորձել հասկանալ, թե ի՞նչ «ԱՄՆ – Ադրբեջան ռազմավարական գործընկերությունը Վաշինգտոն-Մոսկվա հարաբերություններում ի՞նչ «նրբերանգ» ունի»:
Բաց մի թողեք
Փաշինյանը վերջապես խոստովանեց, որ Ալիևն ամենևին էլ խաղաղության չի ձգտում
Ինչպես Պուտինի սիրելի մարզաձևը վերաբացեց դեպի միջազգային մրցումներ տանող դուռը
Թրամփը կա՛մ «օգտակար հիմար» է, կա՛մ միտումնավոր թուլացնում է Եվրոպան