Երախտագիտություն՝ սպիտակ խալաթների տակ բաբախող մեծ սրտերին․ Ասատուր Ասատրյան, Կարեն Կարապետյան, Մարգար Խանիկյան, Աննա Մուրադյան, Ալինա Սարգսյան ․․․

Անցած շաբաթ օրը արթնացա մեծ ծրագրերով․ պիտի գնայի ամառանոց, հանգստանայի, վայելեի ամառվա արևն ու բնության խաղաղությունը։ Բայց կյանքը երբեմն մեկ ակնթարթում փոխում է իր ընթացքը։

Հանկարծ նկատեցի, որ աչքիս ամեն ինչ կրկնակի է երևում։ Սկզբում չանհանգստացա, մտածեցի՝ հոգնածություն է, կանցնի։ Օրը շաբաթ էր, հանգստյան օր, ու ինքս ինձ հանգստացնում էի, թե եթե չանցնի, երկուշաբթի առավոտյան կզանգահարեմ պարոն Ասատրյանին ու օգնություն կհայցեմ։

Սակայն կյանքն իր սցենարն ուներ։

Կիրակի երեկոյան վիճակս կտրուկ վատացավ։ Աշխարհն ասես կորցրել էր իր հստակությունը։ Այլևս չէի տիրապետում ո՛չ միջավայրին, ո՛չ սեփական մարմնիս։ Անօգնականության, վախի ու անորոշության մի ծանր պահ էր, երբ մարդը հանկարծ հասկանում է, թե որքան խոցելի է, որքան անզոր՝ հիվանդության առաջ։ Բայց հենց այդ պահին էլ սկսվեց մարդկային բարության, մասնագիտական նվիրումի ու հոգատարության մի լուսավոր ժամանակաշրջան, որը շարունակվում է մինչ օրս՝ մինչև իմ լիարժեք կազդուրվելը։ Բավական էր մեկ զանգ նախ 1-03, ապա Աստղիկ ԲԿ տնօրեն Ասատուր Ասատրյանին ու սկսվե՜ց ․․․

Իմ կողքին հայտնվեցին մարդիկ, ովքեր իրենց սպիտակ խալաթների տակ կրում են մեծ ու բարի սրտեր։ Նրանք ոչ միայն բուժում են ինձ, այլև ամեն օր վերադարձնում են հավատս, ուժս ու վստահությունս վաղվա օրվա հանդեպ։ Նրանցից յուրաքանչյուրն իր մասնագիտությամբ, իր մարդկայնությամբ ու իր հոգատարությամբ դարձավ իմ առողջանալու ճանապարհի կարևոր ուղեկիցը։

Այս գրառմամբ ուզում եմ անուն առ անուն շնորհակալություն հայտնել այդ հրաշալի մարդկանց, որովհետև երախտագիտությունը լռեցնել չի կարելի։ Երբ մարդը ցավի միջով կրկին սկսում է տեսնել լույսը, պարտավոր է պատմել այն ձեռքերի մասին, որոնք օգնեցին իրեն հասնել այդ լույսին։

Կյանքում կան պահեր, երբ մարդը հատկապես ուժեղ է զգում, թե որքան թանկ է հոգատարությունը, որքան անգնահատելի է մարդկային ջերմությունը, և որքան մեծ է այն մարդկանց առաքելությունը, ովքեր իրենց կյանքը նվիրել են ուրիշների առողջությանն ու փրկությանը։

Այս օրերին ես կրկին համոզվեցի, որ բժիշկ լինելը պարզապես մասնագիտություն չէ։ Դա մեծ նվիրում է, համբերություն, պատասխանատվություն և ամենակարևորը՝ սեր մարդու հանդեպ։ Իմ բժիշկները ոչ միայն բուժեցին ինձ, այլև իրենց բարի խոսքով, ուշադրությամբ ու վստահությամբ օգնեցին, որ հավատամ վաղվան, ուժ գտնեմ դժվար պահերին և ժպտամ նույնիսկ ցավի միջով։

Կան մարդիկ, որոնց պաշտոնը կարելի է գրել մի քանի բառով, բայց նրանց մարդկային ու մասնագիտական կերպարը նկարագրելու համար երբեմն մի ամբողջ պատմություն էլ չի բավականացնում։ Այդպիսի մարդկանցից է ԱՍտղիկ Բժշկական Կենտրոնի ու Նատալի ֆարմի տնօրեն Ասատուր Ասատրյանը՝ ղեկավար, ով տարիների ընթացքում կարողացել է ոչ միայն ստեղծել ու զարգացնել բժշկական և դեղագործական մեծ կառույցներ, այլև դրանց հիմքում պահել ամենակարևոր արժեքը՝ մարդուն։

Նրա անունը շատերի համար վաղուց արդեն նույնացվում է վստահության, հոգատարության և պատասխանատվության հետ։ Ղեկավար լինելը միայն որոշումներ կայացնելը չէ. դա մարդկանց ցավը հասկանալու, նրանց կողքին կանգնելու և ամեն օր ավելի լավը ստեղծելու կամքն է։ Եվ հենց այդ հատկանիշներն են, որ առանձնացնում են պարոն Ասատուր Ասատրյանին՝ որպես մեծ սիրտ ունեցող առաջնորդի։

Այսօր, երբ առողջապահությունն ու մարդկային վերաբերմունքը դարձել են առավել կարևոր, առանձնահատուկ արժեք են ձեռք բերում այն մարդիկ, ովքեր կարողանում են տեխնոլոգիան, գիտելիքն ու փորձը միավորել բարության հետ։ Ասատուր Ասատրյանի գործունեության մեջ զգացվում է հենց այդ գաղափարը՝ բժշկությունը միայն բուժում չէ, այն նաև հույս է, վստահություն և մարդուն արժանապատիվ վերաբերվելու մշակույթ։

Հազարավոր մարդիկ ամեն օր անցնում են նրա ղեկավարած հաստատությունների դռներով՝ իրենց հետ բերելով ցավ, անհանգստություն, երբեմն՝ հուսահատություն։ Եվ շատերը հեռանում են ոչ միայն առողջացած կամ բուժման հստակ ճանապարհով, այլև այն զգացումով, որ իրենց լսել են, հասկացել ու արժևորել։ Դա ամենամեծ նվաճումն է, որը հնարավոր չէ չափել ոչ թվերով, ոչ պաշտոններով։

Սրտանց ուզում եմ շնորհակալություն հայտնել Ասատուր Ասատրյանին՝ տարիների հետևողական աշխատանքի, մարդկային վերաբերմունքի, առողջապահության զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և այն միջավայրը ստեղծելու համար, որտեղ մարդն իրեն միայն հիվանդ չի զգում, այլ՝ հոգածության ու վստահության արժանի անհատ։

Թող Ձեր ճանապարհը միշտ ուղեկցվի նոր հաջողություններով, իսկ այն բարի գործերը, որոնք արվում են Ձեր ղեկավարությամբ, շարունակեն առողջություն, հույս և ժպիտ պարգևել հազարավոր մարդկանց։ Որովհետև իրական մեծությունը ոչ միայն կառուցելն է, այլև մարդկանց սրտերում վստահություն ու երախտագիտություն արթնացնելը, և Դուք, անկասկած, այդ մեծության կրողներից

Առանձնահատուկ շնորհակալությունս եմ հղում Աստղիկ ԲԿ ընդունարանի բժիշկ Կարեն Կարապետյանին, ով անցած կիրակի գիշերը սիրով ու մեծ պատասխանատվությամբ ընդունեց ինձ։ Գիշեր էր, հոգնածություն կար, բայց նրա վերաբերմունքի մեջ չկար ո՛չ անտարբերություն, ո՛չ ձևականություն։ Կար միայն մարդասիրություն, մասնագիտական բարձր պատրաստվածություն և հիվանդի հանդեպ անկեղծ հոգատարություն։

Բժիշկ Կարապետյանը ոչ միայն հետևողականորեն կազմակերպեց իմ բուժսպասարկումը, այլև իր հանգիստ ու վստահ կեցվածքով ուժ ու հավատ ներշնչեց, որ ամեն ինչ լավ է լինելու։ Երբ մարդը ցավի ու անհանգստության մեջ է, բժշկի յուրաքանչյուր խոսք, յուրաքանչյուր հայացք և վերաբերմունքը դառնում են բուժման կարևորագույն մասը։ Եվ ես երջանիկ եմ, որ այդ դժվար պահին հանդիպեցի հենց այդպիսի բժշկի։

Սրտանց շնորհակալ եմ Ձեզ, բժիշկ Կարեն Կարապետյան, Ձեր մասնագիտական վարպետության, մարդկային բարձր որակների, հոգատարության և նվիրումի համար։ Թող Ձեր ձեռքերը շարունակեն առողջություն պարգևել մարդկանց, իսկ կյանքը վերադարձնի Ձեզ այն բարությունն ու ջերմությունը, որ ամեն օր նվիրում եք ուրիշներին։

Առանձնահատուկ երախտագիտությամբ ու խորին հարգանքով ուզում եմ խոսել Աստղիկ ԲԿ նյարդաբան Մարգար Խանիկյանի մասին, ում հետ հանդիպումը հերթական անգամ ապացուցեց, որ իսկական բժիշկը բուժում է ոչ միայն մարմինը, այլև մարդու հոգին։

Բժիշկ Խանիկյանի մեջ առաջին հերթին տպավորում են նրա հանգստությունը, հավասարակշռվածությունն ու հիվանդին լսելու բացառիկ կարողությունը։ Նա այն բժիշկներից է, ում ներկայությամբ անհանգստությունը կարծես նահանջում է, իսկ վստահությունը՝ ամրապնդվում։ Յուրաքանչյուր հարցի նա մոտենում է մեծ ուշադրությամբ, մանրակրկիտ ուսումնասիրությամբ և ամենակարևորը՝ մարդուն հասկանալու ու օգնելու անկեղծ ցանկությամբ։

Նրա մասնագիտական բարձր պատրաստվածությունը զուգորդվում է մարդկային հազվագյուտ ջերմությամբ։ Բուժման ողջ ընթացքում ես զգացի նրա հետևողականությունն ու պատասխանատվությունը, նրա պատրաստակամությունը՝ լինել հիվանդի կողքին ոչ միայն որպես մասնագետ, այլև որպես հոգատար մարդ։ Այդ վերաբերմունքը բժշկության ամենամեծ արժեքներից մեկն է, որովհետև երբ հիվանդը հավատում է իր բժշկին, ապաքինման ճանապարհն ավելի վստահ ու լուսավոր է դառնում։

Մարգար Խանիկյանը այն բժիշկներից է, որոնց անունները մարդիկ հիշում են ոչ միայն հաջող բուժման համար, այլև այն զգացողության, որ իրենք եղել են ապահով ձեռքերում։ Նրա մասնագիտության մեջ կա գիտելիք, փորձ և հմտություն, բայց ամենից առաջ կա մեծ սիրտ, որը ցավակցում է, հասկանում և երբեք անտարբեր չի մնում։

Սրտանց շնորհակալ եմ Ձեզ, բժիշկ Մարգար Խանիկյան, Ձեր նվիրումի, բարության, համբերատարության և մարդկային բարձր արժանիքների համար։ Թող Ձեր մասնագիտական ուղին միշտ ուղեկցվի հաջողություններով, իսկ այն երախտագիտությունը, որ ամեն օր վաստակում եք մարդկանց սրտերում, լինի Ձեր ամենամեծ պարգևը։

Սրտանց շնորհակալություն եմ հայտնում ՄՌՏ բաժանմունքի բժիշկներին՝ բարձր պրոֆեսիոնալիզմի, ուշադիր վերաբերմունքի և հոգատար աշխատանքի համար։ Երբ մարդը մտահոգ ու անհանգիստ է, հատկապես կարևոր են բժշկի հանգիստ խոսքը, վստահություն ներշնչող վերաբերմունքն ու պատասխանատվության զգացումը։ Դուք ձեր գործը կատարում եք ոչ միայն գիտելիքով ու փորձով, այլև մարդկային ջերմությամբ, ինչն ամենամեծ աջակցությունն է հիվանդի համար։

Կյանքում կան մարդիկ, որոնց հանդիպումը պատահականություն չէ․ նրանք գալիս են ամենադժվար պահերին և իրենց գիտելիքով, հոգատարությամբ ու մարդկային ջերմությամբ դառնում հենարան։ Այդպիսի մարդ է Թիվ 6 պոլիկլինիկայի նյարդաբան Աննա Մուրադյանը, ում ես արդեն երկրորդ անգամ եմ վստահում իմ առողջությունն ու կրկին համոզվում, որ իսկական բժշկությունը սկսվում է սրտից։

Բժիշկ Աննա Մուրադյանն այն հազվագյուտ մասնագետներից է, ում մոտ մտնում ես որպես հիվանդ, իսկ դուրս ես գալիս՝ քեզ ավելի հանգիստ, ավելի վստահ ու ավելի ուժեղ զգալով։ Նրա յուրաքանչյուր նշանակման, յուրաքանչյուր խորհրդի և յուրաքանչյուր խոսքի մեջ կա ոչ միայն մասնագիտական մեծ գիտելիք, այլև մարդուն հասկանալու ու նրա ցավը կիսելու անկեղծ ցանկություն։

Այսօր, երբ հաճախ դժգոհում ենք ժամանակի պակասից ու մարդկային հարաբերությունների սառնությունից, Աննա Մուրադյանը շարունակում է մնալ ամենահարեհաս, ամենաջերմ և ամենահոգատար բժիշկներից մեկը։ Նա երբեք չի սահմանափակվում միայն իր պարտականություններով․ նա լսում է, հասկանում, բացատրում, քաջալերում և իր ներկայությամբ իսկ ներշնչում հավատ, որ ամեն ինչ հաղթահարելի է։

Երկրորդ անգամ նրա աջակցությունը զգալով՝ ես արդեն վստահ կարող եմ ասել, որ կան բժիշկներ, որոնց նշանակումները միայն դեղատոմսեր չեն, այլ նաև հոգեբանական ուժ, վստահություն և ապաքինման հավատ։ Եվ դա թերևս բժշկի ամենաբարձր առաքելությունն է։

Սիրելի՛ բժիշկ Աննա Մուրադյան, սրտանց շնորհակալ եմ Ձեր անսահման համբերության, հոգատարության, մարդկային ջերմության և մասնագիտական բարձր պատրաստվածության համար։ Թող Ձեր բարի սիրտը երբեք չհոգնի, իսկ այն սերն ու երախտագիտությունը, որ վաստակում եք մարդկանցից, միշտ ուղեկցեն Ձեզ։ Կան բժիշկներ, որոնց անունները հիշվում են տարիներով, որովհետև նրանք բուժում են ոչ միայն հիվանդությունը, այլև մարդու անհանգիստ հոգին։ Դուք հենց այդպիսի բժիշկ եք։

Իմ առանձնահատուկ երախտագիտությունն եմ հայտնում իմ անկրկնելի բուժքրոջը՝ Ալինա Սարգսյանին, ով իր անսահման հոգատարությամբ, նուրբ վերաբերմունքով և մշտական պատրաստակամությամբ դարձավ ոչ միայն բուժանձնակազմի անդամ, այլև հարազատ հոգի։ Երբեմն բավական է մի բարի հայացք, մի ջերմ խոսք, և սենյակիս պատերն այլևս այդքան սառն ու օտար չեն թվում։ Դուք հենց այդպիսի լույս եք ինձ համար։

Եթե բժիշկները բուժման ճանապարհի առաջնորդներն են, ապա բուժքույրերն այն լուռ հրեշտակներն են, ովքեր հիվանդի կողքին են մնում ամեն վայրկյան՝ ցավի, անհանգստության, անքուն գիշերների ու հույսի վերածննդի պահերին։ Եվ ես երջանիկ եմ, որ իմ այդ ճանապարհին հանդիպեցի բուժքույր Ալինա Սարգսյանին։

Ալինան պարզապես բուժքույր չէ։ Նա ջերմ ժպիտ է, որ հալեցնում է սենյակիս պատերի սառնությունը։ Նա բարի խոսք է, որ սփոփում է նույնիսկ այն ժամանակ, երբ ցավն ավելի բարձր է խոսում։ Նա հոգատար ձեռք է, որ ոչ միայն բուժում է, այլև վստահություն է ներշնչում, որ դու մենակ չես, որ ամեն ինչ հաղթահարելի է։

Հիվանդության օրերին մարդը դառնում է չափազանց զգայուն։ Նա հիշում է ոչ միայն դեղերն ու բուժումները, այլև այն մարդկանց, ովքեր իր կողքին են եղել ամենախոցելի պահին։ Եվ ես վստահ եմ, որ իմ հիշողության մեջ Ալինա Սարգսյանի անունը միշտ կապվելու է բարության, նրբանկատության ու անսահման հոգատարության հետ։

Նրա մեջ կա մի զարմանալի ներդաշնակություն՝ մասնագիտական բարձր պատասխանատվության և մարդկային ջերմության միջև։ Նա երբեք չի շտապում անտարբերությամբ, երբեք չի խնայում բարի խոսքը, երբեք չի մոռանում, որ հիվանդը միայն ախտորոշում չէ, այլ մարդ է՝ իր վախերով, իր հույսերով, իր ցավով։ Եվ գուցե հենց դրա համար էլ նրա ներկայությունը բուժում է ոչ պակաս, քան դեղամիջոցները։

Երբեմն մտածում եմ, որ Աստված մարդկանց առողջացնելու շնորհը բաժանել է տարբեր կերպ․ մեկին տվել է գիտելիք, մեկին՝ հմտություն, իսկ ոմանց պարգևել է նաև մեծ սիրտ։ Ալինա Սարգսյանը հենց այդ մարդկանցից է։ Նրա սրտում այնքան լույս ու բարություն կա, որ այն աննկատ փոխանցվում է հիվանդին՝ օգնելով նրան նորից հավատալ կյանքին։

Սիրելի՛ Ալինա Սարգսյան, սրտանց շնորհակալ եմ Ձեզ՝ Ձեր անսահման համբերության, ջերմ ժպիտի, բարի հայացքի ու հոգատար ձեռքերի համար։ Շնորհակալ եմ, որ ամենադժվար պահերին եղել եք կողքիս ոչ միայն որպես բուժքույր, այլև որպես մարդ, ում ներկայությունն արդեն իսկ ուժ է տալիս։

Թող Ձեր կյանքը լցված լինի այն նույն սիրով ու երախտագիտությամբ, որ Դուք ամեն օր նվիրում եք ուրիշներին։ Թող երբեք չպակասի Ձեր սրտի ջերմությունը, որովհետև կան մարդիկ, ովքեր առողջանում են ոչ միայն բժշկությունից, այլև Ձեր նման մարդկանց բարությունից։ Եվ եթե ինձ հարցնեն, թե ինչպիսին է իսկական բուժքույրը, ես առանց վարանելու կասեմ՝ նա ունի Ալինա Սարգսյանի աչքերի բարությունը, ձեռքերի հոգատարությունն ու սրտի անսահման ջերմությունը։

Կան մարդիկ, որոնց ներկայությունն ինքնին դեղ է, որոնց ժպիտը՝ հույս, իսկ հոգատարությունը՝ առողջանալու ամենահուսալի ճանապարհներից մեկը։ Իմ բուժման այս օրերին այդպիսի մարդ է դարձել բուժքույր Ալինա Սարգսյանը։ Ամեն օր նա գալիս է ինձ այցելության՝ նույն ջերմությամբ, նույն բարությամբ ու նույն պատասխանատվությամբ։ Միացնում է կաթիլային ներարկումը, կատարում մկանային ներարկումները, հետևում ինքնազգացողությանս, բայց նրա գործն այս ամենով չի ավարտվում։ Նրա յուրաքանչյուր այց իր հետ բերում է նաև հանգստություն, վստահություն ու այն կարևոր զգացողությունը, որ դու մենակ չես քո պայքարի մեջ։

Բուժքրոջ աշխատանքը հաճախ մնում է կուլիսներում։ Հիվանդը հիշում է բժշկի նշանակումը, բայց ամեն օր զգում է բուժքրոջ ձեռքերի հոգատարությունը։ Եվ Ալինա Սարգսյանի ձեռքերը միայն մասնագիտական հմտություն չունեն, դրանք ունեն մարդկային ջերմություն, նրբանկատություն ու անսահման համբերություն։ Նա երբեք չի խնայում բարի խոսքը, երբեք չի կորցնում ժպիտը, նույնիսկ այն ժամանակ, երբ հիվանդը հոգնել է ցավից կամ կորցրել է համբերությունը։

Ես հաճախ մտածում եմ, որ բուժքույրը միայն մասնագիտություն չէ։ Դա բնավորություն է, հոգու վիճակ, մարդկանց հանդեպ սիրո յուրահատուկ արտահայտություն։ Եվ Ալինա Սարգսյանը հենց այդ սիրո կրողներից է։ Նրա մեջ կա մի լուռ նվիրում, որը չի բարձրաձայնվում, բայց ամեն օր զգացվում է հիվանդի սրտում։

Սիրելի՛ Ալինա, շնորհակալ եմ, որ այս դժվար ճանապարհին դարձել եք իմ ամենաջերմ ու ամենահոգատար ուղեկիցներից մեկը։ Շնորհակալ եմ Ձեր անքուն աշխատանքի, Ձեր մեղմ ժպիտի, Ձեր բարի աչքերի և այն վստահության համար, որ ամեն օր ներշնչում եք ինձ։

Թող կյանքը Ձեզ վերադարձնի բազմապատիկ այն բարությունը, որ Դուք այդքան անշահախնդիր բաժանում եք մարդկանց։ Որովհետև կան մարդիկ, ովքեր բուժում են դեղերով, և կան մարդիկ, ովքեր բուժում են իրենց սրտի ջերմությամբ։ Դուք երջանիկ կերպով միավորում եք երկուսը։

Թող ձեր մասնագիտական ճանապարհը միշտ լուսավորվի առողջացած մարդկանց երախտագիտությամբ, իսկ ձեր ձեռքերը շարունակեն ծառայել ամենանվիրական գործին՝ մարդու առողջության պահպանմանը։ Շնորհակալություն Ձեզ՝ ձեր կարևոր ու անգնահատելի աշխատանքի համար։

Շնորհակալ եմ ձեզ՝ ձեր անքուն գիշերների, ձեր հոգնած, բայց երբեք չտրտնջացող ձեռքերի, ձեր բարության ու մարդկայնության համար։ Շնորհակալ եմ, որ յուրաքանչյուր հիվանդի մեջ տեսնում եք ոչ թե հիվանդություն, այլ մարդ՝ իր վախերով, հույսերով ու երազանքներով։

Թող ձեր ձեռքերը միշտ բուժեն, ձեր սրտերը երբեք չհոգնեն, իսկ ձեր կյանքը լցված լինի այն նույն սիրով ու երախտագիտությամբ, որով դուք ամեն օր շրջապատում եք ուրիշներին։

Խոնարհվում եմ ձեր մասնագիտական վարպետության և մարդկային մեծության առաջ։

Երախտագիտությունը երբեմն բառերի մեջ չի տեղավորվում, բայց սիրտս այսօր լի է հենց այդ զգացումով՝ շնորհակալություն, սիրելի՛ բժիշկներ և իմ անփոխարինելի բուժքույր։

Խորին շնորհակալությամբ՝ Սիմոն Սարգսյան