Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարն ու ցամաքային զորքերի հրամանատարը շարունակում են այցերը Հայաստանի հետ սահմանին մերձ տեղակայված զորամասեր: Նախօրեին տարածվեց տեղեկություն, որ Հասանովն ու ցամաքային զորքերի հրամանատարը՝ նրա տեղակալը, ստուգել են մարտական պատրաստությունն ու զգոնությունը:
Այսօր Հասանովը խոսել է զինժառայողնների սոցիալական խնդիրների ու կեցության պայմանների մասին: Այդ ամենում ադրբեջանական կողմը Հայաստան-Ադրբեջան սահմանի մասին շարունակում է կիրառել «պայմանական սահման» ձեւակերպումը: Ընդ որում, այդ կիրառությունը կարծես թե չի հուզում թե Հայաստանին, թե նաեւ միջազգային որեւէ դերակատարի:
Համենայն դեպս, որեւէ կերպ չկկա հարցադրում, թե ինչու՞ է Բաքուն կիրառում «պայմանական սահման» ձեւակերպումը: Կան չսահմանազատված եւ չսահմանագծված սահմաններով այլ պետություններ, բայց կարծես թե չկա այդպիսի կիրառում: Օրինակ, Ադրբեջանը նույն սահմանագծվածության ու սահմանազատվածության խնդիրն ունի Վրաստանի հետ, բայց կարծես թե որեւէ կերպ չի կիրառում վրաց-ադրբեջանական «պայմանական սահման» ձեւակերպումը:
Այս հանգամանքը պարզորոշ վկայում է, որ անգամ չնայած սահմանազատման ու սահմանագծման հարցում կանոնակարգի ստորագրմանը, Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ սահմանային անվտանգության ռեժիմը որոշելու է թերեւս ռեգիոնալ անվտանգության կարգը, այլ ոչ թե կանոնակարգը:
Ավելին, այդ կարգն է թերեւս «պայմանավորելու», թե ինչ տրամաբանությամբ է աշխատելու ստորագրված կանոնակարգը, եթե իհարկե այն անցնի ներպետական հաստատումների ամբողջական շարքը ոչ միայն Հայաստանում, այլ նաեւ Ադրբեջանում, որտեղ այդ գործընթացը դեռ չի էլ սկսել: Իսկ ռեգիոնալ անվտանգության կարգ գոյություն չունի:
Իհարկե ասել, որ ընդհանրապես անկարգություն է, կլինի սխալ: Այդուհանդերձ Կովկասում ձեւավորված է թե ռեգիոնալ, թե որոշակիորեն նաեւ արտառեգիոնալ ուժերի դերակատարում ենթադրող փոխհարաբերությունների որոշակի կարգ:
Բայց, այն գործնականում չունի որեւէ ամրագրում, կամ այլ կերպ ասած՝ կարգը հաստատված, «ստորագրված» չէ որեւէ ձեւաչափով, հետեւաբար այն ցանկացած պահի ենթակա է փոփոխության կամ խախտման, ինչի առիթ, պատճառ կամ մոտիվ կարող է ձեւավորվել անգամ ռեգիոնից զգալիորեն դուրս գտնվող գոտիներում այս կամ այն զարգացման հետեւանքով:
Ըստ այդմ, Հայաստանի համար շարունակում է գերխնդիր լինել ներկայումս առկա իրավիճակային «կարգի» բոլոր դերակատարների հետ հաղորդակցության նվազագույն բարվոք ռեժիմի ապահովումն ու Հայաստանի ներքին դիմադրունակության առավելագույն ինտենսիվ աշխատանքը բոլոր մակարդակներում, պետական կառավարումից մինչեւ հասարակական-քաղաքական հարաբերությունների համակարգ:
Հայաստանի համար կենսական հրամայական է հենց այստեղ հնարավորինս հաստատուն ու երկարաժամկետ պայմանավորվածությունների վրա հիմնված կարգի կամ «կանոնակարգի» հաստատումը:
Բաց մի թողեք
Մեծ Բրիտանիային չի կարելի թողնել ինքնուրույն որոշելու իր ապագան
Եվրոպական տեխնոլոգիական ընկերությունների գործադիր տնօրենները ցանկանում են ուղիղ կապ ԵՄ քաղաքականության մշակման համար
Ջենրիկ. «Բըրնհեմը կասկածելի պոլո շապիկով Քիր Սթարմերն է»