Տնտեսական իշխանափոխություն
Հների ունեզրկման, հարստահարման, եղած-չեղածի պետականացման, զգետման հիբրիդային հրեշների գլխատման էմոցիաների առաձգական շղարշի ներքո թաքնված է սառը և պրագմատիկ հաշվարկ։
Խնդիրը միայն կապիտալի վերաբաշխումը չէ կամ էլեմենտար «քցոցին», ո՛չ էլ ստրատեգիական օբյեկտների կառավարման պատվիրակումը օտարերկրյա մեկ օպերատորի՝ Թուրքիային կամ Ադրբեջանին, և ո՛չ էլ այն դավադրապաշտական թեզը թե 3-րդ նախագահը իրեն ոչ ցանկալի անձանց փաթեթը հանձնել է նորեկներին (որովհետև առկաները օրնի բուն գործ են կարում), այլ Հայաստանում ֆինանսատնտեսական գործոնի «ապաքաղաքականացումը» և հների հնարավոր վերադարձի կանխումը և այդկերպ սեփական վերարտադրության հավերժաշարժիչի անխափան գործարկումը։
Արդյունքում, սակայն ՔՊ-ը վերնախավը ապահովում է իր բարձրագույն կաստայի ձևավորումը և պետության ինքնախժռման փաստացի գործընթացի շրջանակներում հարստացնում է իր թիմակիցներին՝ ձևավորելով թավշյա ֆեոդալների դաս, որոնք ըստ էության հեռու են հեղափոխական ճգնավոր լինելու և ազգի մասին մտածողի կերպարից և լուծելու են իրենց կենցաղային խնդիրները։
Հ.Գ. Լյումպեն զանգվածը թող շարունակի բարձր ծափողջյուններով ընդունել ապօրինի բռնագանձման հերթական լուրը և երազխաբության սովալլուկ մթնոլորտում տոնի իր բացառիկ հաղթանակը, որի արդյունքում բացի ակնթարթային գերհաճույքից ոչինչ չի ստանում։
Արեգ Սավգուլյանի էջից
Բաց մի թողեք
Հարգարժա՛ն ընկերներ, ախր այդ խորհրդարանը Նիկոլ Փաշինյանինը չէ
Ոչնչացված պետականության «փակ համակարգերը»
Արձանագրենք, թե երբ «ակտուալ» դարձավ ընտանեկան բռնությունների թեման