Երեք երկրներն էլ հայտնվել են «թուրքական գամբիտի» ծիրում

Իրանում բողոքի զանգվածային ակցիաները չեն դադարում: Տարբեր աղբյուրներ հայտնում են «զինված խմբերի» մասին, արձանագրվել են ոստիկանության և անվտանգության ուժերի և ցուցարարների բախման տասնյակ դեպքեր:

Խիստ արտառոց է, որ իրանական Ադրբեջանի քաղաքներում բողոքի ակցիաներ դեռևս չեն արձանագրվել, թեև Իրանի դեմ բոլոր ծրագրավորումների առանցքում միշտ առաջնահերթ է համարվել թուրքախոս բնակչության գործոնը:

Իրանում բողոքի ակցիաներն սկսվել են Իսրայելի վարչապետ Նաթանյահուի ԱՄՆ այցին զուգահեռ: Միացյալ Նահանգների նախագահը սպառնացել է ցուցարարներին օգնության հասնել, եթե Իրանի իշխանությունները նրանց նկատմամբ զենք կիրառի:

Ի՞նչ հայտարարի են եկել Դոնալդ Թրամփը և Բենիամին Նաթանյահուն, հայտնի չէ: Նրանց բանակցությունների հաջորդ օրը Ստամբուլի Ղալաթիա կամրջին ավելի քան կես միլիոն մարդ պաշտպանել է Պաղեստինի անկախ պետության ստեղծումը:

Ըստ տեղեկությունների, ցուցարարներին առաջնորդել է Էրդողանի որդի Բիլալը:

Տարեմուտի առաջին հրապարակային ելույթով Էրդողանը հայտնել է, որ առաջիկա երկուշաբթի հեռախոսազրույց կունենա ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի հետ: Ակնհայտ է, որ Թուրքիայի նախագահը դիվանագիտական հակակշիռ է ստեղծում և փորձելու է Թրամփին համոզել, որ առանց Թուրքիայի ներգրավվածության Մերձավոր Արևելքում կարգավորման հասնել հնարավոր չէ:

Սիրիայում Բաշար Ասադի վարչախմբի տապալումը տարածաշրջանում հիմնովին խարխլել է Իրանի ներկայությունը: Թուրքիան գործնական կապեր է հաստատել Լիբանանի հետ, լիովին վերահսկում է պաղեստինյան ՀԱՄԱՍ-ի թե քաղաքական, թե ռազմական ղեկավարությանը, ինչպես նաև մշտական ճնշում է գործադրում Իրաքի կառավարության նկատմամբ՝ նվազագույնի հասցնելով այնտեղ շիադավան խմբավորումների պետական դերակատարությունը:

Իսրայելը, Ռուսաստանը և Իրանը, որ ավանդաբար պանթուրանականության զսպող էին Մերձավոր Արևելքում և Հարավային Կովկասում և Կենտրոնական Ասիայում, վերջին տասնամյակում ճակատագրական վրիպումներ են թույլ տվել և ստացվել է այնպես, որ նրանք նպաստել են Թուրքիայի զորացմանը՝ հույս ունենալով, թե պանթուրքիզմն իրենց կշրջանցի:

Արդյունքում երեք երկրներն էլ հայտնվել են «թուրքական գամբիտի» ծիրում: Կամ, թերևս, գործ ունենք խորքային աշխարհաքաղաքական նախագծի հետ, որի «շնորհանդեսը» քառասունչորսօրյա պատերազմն էր: