Պրահա, Ստրասբուրգ, Նյու Յորք և Անկարա՝ մի կողմ:
Երևանյան մետրոն էր, և այնտեղ նստած շարքային մի հայ մայր, որ քեզ մինչև վերջ պատրանքազրկեց և բուն էությունդ մերկացրեց:
Հոգու անհուն-անանուն դատարկություն՝ մարդկային արմատական արժանապատվության դեմ հանդիման:
Պարտվել ես, «եղբայր», նորից, դարձյալ և կրկին:
Բախտ էր, թե նախախնամություն՝ քեզ հանդիպել և կարգի է հրավիրել հայրենի մեր պետության, նաև քո, ապագա վարչապետը:
Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյան

Բաց մի թողեք
Ո՞ր համակարգում է Հայաստանը պատկերացնում իր ապագան
Այդ հոգևոր ժառանգությունը պետք է արձանագրվի և փոխանցվի հետագա սերունդներին․ Էդգար Ղազարյանը հեգնում է
Ինտելեկտուալ հեղափոխություն․ Ինչ կփոխվի մեր կյանքում