Պրահա, Ստրասբուրգ, Նյու Յորք և Անկարա՝ մի կողմ:
Երևանյան մետրոն էր, և այնտեղ նստած շարքային մի հայ մայր, որ քեզ մինչև վերջ պատրանքազրկեց և բուն էությունդ մերկացրեց:
Հոգու անհուն-անանուն դատարկություն՝ մարդկային արմատական արժանապատվության դեմ հանդիման:
Պարտվել ես, «եղբայր», նորից, դարձյալ և կրկին:
Բախտ էր, թե նախախնամություն՝ քեզ հանդիպել և կարգի է հրավիրել հայրենի մեր պետության, նաև քո, ապագա վարչապետը:
Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյան

Բաց մի թողեք
«Իմ պատկերացմամբ՝ ինքը թվաբանությունից շատ հեռու է ու չի տիրապետում՝ գյուղարտադրանքի ինչ ծավալի արտահանումներ են գնում Ռուսաստան»
Քննչական կոմիտե, գոնե իրավունքի տարրական կանոնները պահպանեք
«Պատերազմող տղա էիր, գոնե 5 օր դա անեիր»