Հիմա կա երկու Հայաստան. մեկը` հողին կպած, աշխատող, քրտնող, սրտոտ ու արդարամիտ Հայաստանը, մյուսը` բանսարկու, թարախով լցված, ստախոս, զազրախոս ու արյունոտ «Հայկական ժամանակի» Հայաստանը։ Ես վստահ եմ, որ առաջինը կհաղթի երկրորդին ու իրերը կշարունակեն կոչվել իրենց անուններով։
Իսկ մինչ այդ բոլոր այն նիկոլականներին, որոնք գնահատական չտան էս գյուղացի տղու գլխին սարքող սաքուլիկին ու նրա պահապան իրավապահ համակարգին` վերաբերվելու եմ որպես պոտենցիալ սաքուլիկ անկախ ինտելեկտի, ապրած կյանքի ու մնացած բոլոր հանգամանքների։
Միքայել Նահապետյան
Բաց մի թողեք
Հայաստանը՝ ռազմավարական երեք ճգնաժամերի միջև. Արա Այվազյան
«Գալոչկայի» հետևից. Ինչո՞ւ են փողոցային հաշվեհարդարները շարունակվում՝ չնայած ՆԳՆ «լավ» թվերին
Հարյուր անգամ դիմել եմ, ոչ մի քայլ չի արել