Հիսուս Քրիստոսի ծնունդն ու Բախի «Սուրբ Ծննդյան օրատորիան»․ Տեսանյութ

Բախի «Սուրբ Ծննդյան օրատորիան» գերմանական բարոկկոյի ամենավեհ ու լուսավոր հոգևոր ստեղծագործություններից է։

Այն գրվել է 1734–1735 թվականներին Լայպցիգում և նախատեսված է եղել Սուրբ Ծննդյան տոնի օրերին՝ եկեղեցական պաշտամունքի ընթացքում հնչելու համար։

Օրատորիան բաղկացած է վեց ինքնուրույն կանտատներից, որոնք կատարվում են Սուրբ Ծննդից մինչև Աստվածահայտնություն ընկած օրերին։ Յուրաքանչյուր մաս կապված է Ավետարանի կոնկրետ դրվագի հետ՝

Քրիստոսի ծնունդը

Հովիվների ավետիսը

Նորածնին տրված անունը

Մոգերի ճանապարհը

Նրանց երկրպագությունը

Հիսուսի հաղթական հայտնությունը աշխարհին

Բախը այստեղ միավորում է աստվածաբանական խորությունը, ժողովրդական խանդավառությունը և երաժշտական ճարտարապետության կատարելությունը։ Օրատորիայի հիմքում Ավետարանիչի (տենոր) պատմողական ռեցիտատիվներն են, որոնք ընդհատվում են արիաներով, խորալներով ու փայլուն երգչախմբային հատվածներով։ Խորալները հատկապես կարևոր են՝ հավատացյալ համայնքի ձայնն են, աղոթք ու խոկում՝ պատմության մեջ ներգրավված։

Երաժշտորեն ստեղծագործությունը բացառիկ հարուստ է։ Բախը կիրառել է շեփորներ, թմբուկներ, ֆլեյտաներ, հոբոյներ, որոնց միջոցով տարբեր մասերի տրամադրությունները տարբերակվում են․ արքայական փառք, հովվական մեղմություն, ներքին խոնարհում։ Հատկանշական է նաև, որ Բախը օգտագործել է իր նախորդ աշխարհիկ կանտատների երաժշտական նյութը՝ վերափոխելով այն հոգևոր խորք ունեցող արվեստի («պարոդիայի» սկզբունք)։

«Սուրբ Ծննդյան օրատորիան» ոչ միայն Քրիստոսի ծննդյան պատմություն է, այլ հավատի, լույսի և ուրախության փիլիսոփայական հռչակում։ Այն չի սահմանափակվում տոնական արտաքին շքեղությամբ, այլ առաջնորդում է ունկնդրին դեպի ներքին վերածնունդ՝ հիշեցնելով, որ Աստծո գալուստը նախ և առաջ տեղի է ունենում մարդու սրտում։

Այսօր BWV 248-ը համարվում է Սուրբ Ծննդյան շրջանի անփոխարինելի գլուխգործոց, մի ստեղծագործություն, որտեղ Բախը խոսում է ոչ թե միայն իր ժամանակի հավատացյալների, այլ բոլոր ժամանակների լսողի հետ։