ԱՄՆ ճնշման տակ Եվրամիությունը և Ուկրաինան կապիտուլյացված տեսնելու սպասումները Մոսկվայում չեն արդարանում

Ֆրանսիայի նախագահը մի քանի անգամ լրատվամիջոցներին ասել է, որ իբր ռուս-ֆրանսիական բարձր մակարդակի երկխոսությունը վերականգնելու և Ռուսաստանի նախագահի հետ հեռախոսազրույցի ցանկություն ունի, բայց, ինչպես դա ֆրանսիացի մեր գործընկերների մոտ հաճախ է լինում, գործն առայժմ խոսքից այն կողմ չի անցել:

Այդ մասին փետրվարի 12-ին լրագրողներին ասել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան:

Նույն տեղում, սակայն, Զախարովան Ֆրանսիայի նախագահի հասցեին «դիվանագիտական կշտամբանքից» անցել է նրա «իրական մտադրության» բացահայտմանը: Ըստ այդմ, Մակրոնը ոչ այնքան Ռուսաստանի հետ երկխոսությունը վերականգնելու, որքան «բանակցային գործանթին սեպվելու ցանկություն ունի, որպեսզի պարտադրի ոչ ընդունելի լուծումներ»:

ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցչի այս պարզաբանումից հստակ հասկացվում է, որ Մակրոն-Պուտին հեռախոսազրույց չկազմակերպելու պատճառը ոչ թե այն է, որ «ֆրանսիացիները խոսքից գործի չեն անցնում», այլ՝ ուկրաինական կարգավորման բանակցություններին Ֆրանսիայի ներգրավվածության ոչ ցանկալիությունը:

Պարզ ասած, Մարիա Զախարովան պաշտոնական Փարիզին և եվրոպական մյուս ազդեցիկ մայրքաղաքներին հասկանալ է տվել, որ ուկրաինական կարգավորման բանակցություններում Եվրամիության մասնակցությունը Մոսկվայի համար անընդունելի է:

Նույն օրը Վլադիմիր Պուտինի մամուլի քարտուղար Պեսկովն ասել է, որ Ուկրաինայի և Միացյալ Նահանգների հետ բանակցույթյունների նոր փուլը կկայանա առաջիկա օրերին: Ավելի վաղ մամուլում տեղեկություն է հայտնվել, որ այդ բանակցությունները կկայանան փետրվարի 17-18-ին, ենթադրաբար՝ Մայամիում:

Հարցին, թե Ռուսաստանը կմասնակցի՞ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի «Խաղաղության խորհրդի» առաջին նիստին, Զախարովան բացասական է պատասխանել և հիմնավորել, որ Մոսկվայում այդ կառույցի նկատմամբ «դիրքորոշում ձևավորելու շուրջ քննարկումները շարունակվում» են:

ԱՄՆ նախագահը «Խաղաղության խորհրդի» առաջին աշխատանքային նիստը հրավիրում է փետրվարի 19-ին: Սպիտակ տան հաղորդագրության համաձայն՝ հրավեր ուղարկվել է աշխարհի ավելի քան 60 երկրի, այդ թվում՝ Հայաստանին և Ադրբեջանին:

Եթե Ռուսաստանը չի մասնակցում «Խաղաղության խորհրդի» նիստին, իսկ մինչ այդ պետք է կայանան ուկրաինական կարգավորման բանակցություններ, ապա կարելի է ենթադրել, որ Մոսկվայում ԱՄՆ և Ուկրաինայի ներկայացուցիչների հետ նոր հանդիպման հետ առանձնակի հույսեր չեն կապում:

Բայց, երևի, Թրամփի «Խաղաղության խորհրդին» մասնակցությունից ձեռնպահ մնալու Պուտինի դիրքորոշումը նաև այլ, առավել հիմնավոր պատճառ ունի: ԱՄՆ նախագահը հայտարարել է, որ «Խաղաղության խորհուրդը» Գազայից զատ կարող է զբաղվել այլ հակամարտություններով:

Ռուսաստանը, մինչդեռ, Ուկրաինայի հարցում ԱՄՆ-ից բացի որևէ այլ կողմի ներգրավվածությունը մերժում է: Փաստացի Պուտինը «հեղինակազրկում» է Թրամփի «Խաղաղության խորհուրդը»:

Դժվար չէ տեսնել, որ Միացյալ Նահանգների ճնշման տակ Եվրամիությունը և Ուկրաինան կապիտուլյացված տեսնելու սպասումները Մոսկվայում չեն արդարանում: ԱՄՆ նախագահը, կարծես, Իրանի հետ բանակցություններն օգտագործում է, որպեսզի ռազմական բախման ծանրության և միջազգային պատասխանատվության տակ չմտնի: