«Ես ամեն օր ներկայացումներ ունեմ, բայց մինչև այսօր ամեն ներկայացումից առաջ ես գիտեմ, թե պիտի փչացնեմ ներկայացումը: Ես գիտեմ` դերս չեմ հիշում: Դող է գալիս վրաս:
Նարեկ Դուրյանի թատրոնի երիտասարդները ծիծաղում են, ասում են` խաղա, ինչի՞ ես լարվում, տիկին Ջուլյա:
Այդ դողն ու վախը, որ կփչացնեմ ներկայացումը մինչև այսօր ինձ մոտ կա: Բայց, երբ մտնում եմ բեմ, ինձ զգում եմ իմ տանը` ձուկը ջրում»,- «Սրտի տանիքներով» հաղորդման շրջանակներում անկեղծացել է դերասանուհի Ջուլիետա Ստեփանյանը:
Բաց մի թողեք
Երբ աղջիկս դառնում է մեծ․ Նամակ՝ կյանքի բեմ մտնելուց առաջ, Չապլինի ծննդին՝ նրա ոճով
Եվրոպական կինոարդյունաբերությունը մեղմ ուժ է, որը արժե սուբսիդավորել. Օսկարակիր պրոդյուսեր
Աբովյանի վերադարձը հիշողության մեջ՝ կենդանի թանգարանի շնչով. Լուսանկարներ