՛՛Ցուրտ հոկտեմբերն է ծեծում իմ դուռը:՛՛ Սա Տերյան է, բոլորս գիտենք: Բայց ցուրտ հոկտեմբերը կարող է դուռ ծեծել, այն էլ՝ խոժոռ դեմքով, միայն Պետերբուրգում, որտեղ որ ծնվել է այս բանաստեղծությունը:
Այնպես որ, եթե Տերյանը Երևանում ապրեր, մեր պոեզիայի գանձարանում այս բանաստեղծությունը չէր լինի: Որովհետև Հայաստանի արևը նույնիսկ հոկտեմբերին դեռ արև է, ամպերի արանքներից ժպտում է ներողամիտ՝ անձրևները գունազարդող ծիածանով:
՛՛Ծիածան՛՛ շարքը Չարենցինն է: Իհարկե, ծիածանը գեղեցիկ, բայց փութանցիկ է և անշոշափելի: Սա գեղեցիկի չարենցյան փիլիսոփայությունն է, դեռևս պատանյակ Չարենցի, նկատի՛ առեք:
Մի խոսքով, այսօր ամպամած օր է: Այսպիսի վերնագրով ֆիլմ կար, ո՞վ է հիշում: Ամպամած՝ ասել կուզի մտահոգ: Իսկ մտահոգությունը, արդեն տևական ժամանակ, ուղեկցում է մեզ, նույնիսկ եթե մայիսյան շեփորներ հնչեն: Հոգսը ազգային հատկանի՞շ դարձավ:
Սահմանը հոգս է: Ընդ որում ՝ լավ սրած ածելու պես: Ձմեռը նորից հոգս է, հաշվի առնելով, թե խնդուն ամռանը ինչպես է պարբերաբար հոսանք անջատվում: Հոգս է օրնիբուն ոտնահարվող հայերենը: Կեռ ու ծաղրական ժպիտը՝ անաղարտ արվեստի նկատմամբ: Ազնիվներին ՛՛հարիֆներ՛՛ համարելը, որը բարոյահոգեբանական կովիդ է: ՛՛Լավություն արա ջուրը գցի՛՛ ժողովրդական ասացվածքը կիսատ արտաբերելը, որպես թե ՛՛Մեկա, օգուտ չես տենա՛՛ ենթատեքստով ՝ կատարյալ ներքին ժանգ:
Մինչդեռ նույն այդ ասացվածքի շարունակությունը՝ ստորակետից հետո, սա է. – ՛՛կամուրջ կդառնա, կանցնես:՛՛
Եղավ մի դեպք: Երբ եվրոպական գրականության պատվիրակների գնացքը հասավ Մադրիդ, մամլո ասուլիս կազմակերպեցին: Հավաքեցին ձվածիր սեղանի շուրջ: Ու հանկարծ հարց եմ լսում՝ հայերիս հասցեագրված. -՛՛ Իսկ հայերը ռոմանտի՞կ են, թե՞ պրագմատիկ:՛՛
Պետք էր արագ արձագանքել ու կարճ, որովհետև այդպիսի ասուլիսները պինգ – պոնգ խաղալու պես են: Ես մեր խոսքը մեջբերեցի -՛՛ Լավություն արա, գցի ջուրը՝ սա ռոմանտիկ մասն է՛՛ – և թարգմանիչների համար պաուզա թողնելով ավելացրի, – ՛՛Կամուրջ կդառնա՝ կանցնես: Սա էլ հայկական պրագմատիզմը:՛՛
Դահլիճում որոտ էր: Ծափահարությունների ու ծիծաղի: Գուցե հայկական իսկությունը մեզ ա՞փ հանի: Պայմանով, որ իսկությո՛ւն պահպանենք:
Կինոգետ, գրող Դավիթ Մուրադյանի ֆեյսբուքյան էջից

Բաց մի թողեք
Մեկ հարց․ Երաժշտական նախընտրություններս կարող են թվալ խայտաբղետ, իրականում ․․․ Տիգրան Խզմալյան
Տիգրան Պետրոսյանի մատների տակ դաշնամուրը խոսում էր երբեմն խոհուն, երբեմն կրքոտ, իսկ երբեմն էլ՝ խաղային ու ազատ․ Տեսանյութ
«Տաղարան»-ը նշում է 45-ամյակը․ Լուսանկարներ