20/10/2026

EU – Armenia

Ուկրաինային անհրաժեշտ է ևս 70 միլիարդ եվրո, բայց որտե՞ղից ԵՄ-ն կգտնի այդ գումարը

Եվրամիությունը փնտրում է ևս 70 միլիարդ եվրո՝ 2027 թվականին Ուկրաինայի ռազմական ջանքերին աջակցելու համար, սակայն փոխառությունների աճող ծախսերը և ռուսական ակտիվների շուրջ առկա տարաձայնությունները Բրյուսելին թողնում են սակավաթիվ հեշտ լուծումներով։

Եվրամիությունը հրատապ կերպով փորձում է հաջորդ տարվա համար Ուկրաինային տրամադրել լրացուցիչ 70 միլիարդ եվրո, քանի որ Ռուսաստանի կողմից երկրի և դրա տնտեսության դեմ ուժգնացող հարձակումները անբավարար են դարձրել միության՝ ֆինանսական աջակցության գործող ծրագրերը։

Անցյալ շաբաթ կայացած երկօրյա գագաթնաժողովի ավարտին ԵՄ առաջնորդները Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկիից անմիջականորեն տեղեկացան պակասող միջոցների ծավալի մասին։

«Հաջորդ տարի պատերազմը կարժենա 155 միլիարդ եվրո։ Եվ մեզ ձեզանից անհրաժեշտ է առնվազն ևս 70 միլիարդ եվրո՝ պաշտպանության, զենքի և մեր դիմակայունության համար։ Սա իրատեսական գումար է։ Եվ ես խնդրում եմ ձեզ գտնել այդ աջակցությունը։ Այն կօգնի մեզ զսպել Ռուսաստանին», — ասաց նա։

Ըստ Զելենսկիի՝ լրացուցիչ ֆինանսավորումը կօգնի Ուկրաինային ընդլայնել գերժամանակակից անօդաչու թռչող սարքերի (ԱԹՍ) սեփական արտադրությունը՝ կասեցնելու Ռուսաստանի առաջխաղացումը մարտի դաշտում, խաթարելու նրա մատակարարման շղթաները և թուլացնելու նրա ռազմական մեքենան։

«Հաջորդ տարվա համար մեզ իսկապես անհրաժեշտ է առնվազն ևս 70 միլիարդ եվրո», — հավելեց նա։

Այս կոչը արձագանք գտավ։ ԵՄ առաջնորդները Եվրոպական հանձնաժողովին հանձնարարեցին ուսումնասիրել բացը լրացնելու ուղիները, որն էապես ավելի մեծ է, քան Բրյուսելը կանխատեսել էր։

Մինչ այժմ միությունը իր աջակցությունը հիմնում էր 90 միլիարդ եվրոյի վարկի վրա, որը առաջնորդները հաստատել էին անցյալ տարվա դեկտեմբերին։ Այդ վարկը նախատեսված էր ծածկելու Ուկրաինայի ֆինանսական և ռազմական կարիքների երկու երրորդը՝ 2026 և 2027 թվականների համար միասին վերցրած, իսկ մնացած մեկ երրորդը պետք է ապահովեին այլ դաշնակիցներ։

Հատկանշական է, որ Հան Կիևն արդեն մի քանի շաբաթ է՝ զգուշացնում է, որ հաջորդ տարի իր բյուջեին աջակցելու համար կպահանջվի լրացուցիչ 32,6 միլիարդ դոլար, իսկ զինված ուժերի համար՝ 45 միլիարդ դոլար. ընդհանուր առմամբ՝ 78 միլիարդ դոլար կամ մոտավորապես 70 միլիարդ եվրո։

Բրյուսելն ի սկզբանե հրաժարվեց մեկնաբանել այս ահռելի թիվը։ Սակայն տեխնիկական քննարկումների մի քանի փուլից հետո այն ընդունեց այդ գնահատականը՝ եզրակացնելով, որ եթե Ուկրաինան ցանկանում է շարունակել պատերազմական գործողությունները, ապա անհրաժեշտ միջոցները պետք է գտնվեն։

Այս 70 միլիարդ եվրոն կավելանա այն 45 միլիարդ եվրոյին, որը ԵՄ-ն նախատեսում է տրամադրել գործող վարկային ծրագրի շրջանակներում, ինչպես նաև այլ ծրագրերից նախատեսված մի քանի միլիարդ եվրոյին։

Աճող ֆինանսական պահանջների պայմաններում՝ Բրյուսելը շտապեց ընդգծել, որ 70 միլիարդ եվրոյի հատկացումը լինելու է «համատեղ ջանք»՝ այլ դաշնակիցների հետ, ինչպիսիք են Միացյալ Թագավորությունը, Նորվեգիան, Կանադան և Ճապոնիան։

«Մենք միշտ ասել ենք, որ չենք կարող միայնակ անցնել այս ճանապարհը։ Մենք չենք կարող սա անել բոլորովին մենակ։ Ուստի, մեր գործընկերները, ընդհանուր առմամբ, պետք է ավելի ակտիվ դեր ստանձնեն», — նշեց Եվրահանձնաժողովի խոսնակը։

«Նրանք պետք է հանդես գան աջակցության խոստումներով և կատարեն այդ պարտավորությունները։ Սա շատ կարևոր է»։

Դեռևս պարզ չէ, թե 70 միլիարդ եվրոյից որքան մասը կտրամադրի ԵՄ-ն՝ հաշվի առնելով, որ նախկինում նախատեսված «երկու երրորդը՝ մեկ երրորդի դիմաց» բաշխման սկզբունքը չաշխատեց այնպես, ինչպես ծրագրված էր։ Պարզ չէ նաև, թե որքան արագ են այդ միջոցներն անհրաժեշտ լինելու Կիևին։ Ակնհայտ է միայն, որ կարճ ժամկետում նման հսկայական գումար հայթայթելու հնարավորությունները խիստ սահմանափակ են։

Իրավիճակն ավելի է բարդանում նրանով, որ այս կարևորագույն բանակցությունները զուգահեռվելու են հաջորդ երկարաժամկետ բյուջեի շուրջ ընթացող լարված պայքարի, ինչպես նաև Ֆրանսիայի նախագահական ընտրությունների նախապատրաստական ​​փուլի հետ, որտեղ առաջատար թեկնածու Մարին Լը Պենը խոստացել է դադարեցնել Ուկրաինային տրամ Միությունը, իր կայուն AAA վարկային վարկանիշով, COVID-19 համավարակից ի վեր դարձել է պահանջարկ ունեցող պարտատոմսերի թողարկող, որի աճուրդները հաճախ գերագնահատված են։ Իտալիայի նախկին վարչապետ և ԵԿԲ նախագահ Մարիո Դրագին կոչ է արել մեծածավալ փոխառությունների։

Սակայն ֆինանսական իրավիճակը կտրուկ վատթարացել է դեկտեմբերից ի վեր, երբ առաջնորդները ստորագրել են վարկը։ Փոխառության ծախսերը կտրուկ աճել են ամբողջ աշխարհում՝ ի պատասխան նավթի գների աճի, պետական ​​պարտքի աճի և արհեստական ​​բանականության ծախսերի մեծ պահանջարկի։

Եվրոպական երկրները հատկապես ծանր հարված են ստացել, հատկապես նրանք, որոնք արդեն իսկ մեծ պարտքեր ունեն։ Բելգիան այժմ փոխառություն է վերցնում Հունաստանի հետ համեմատելի տոկոսադրույքներով, մինչդեռ Ֆրանսիան վճարում է ավելի շատ, քան Իտալիան։

Սա նոր պարտքի հեռանկարը քաղաքականապես զգայուն է դարձնում, նույնիսկ դժվար, քանի որ դա կավելացնի տոկոսային վճարումների աճող կույտը։

Միության 10-ամյա պարտատոմսերի եկամտաբերությունը հունվարի 2.8%-ից աճել է մինչև 3.44% սեպտեմբերին՝ զգալի աճ, չնայած ավելի քիչ արտահայտված, քան շատ այլ շուկաներում։

«Սա մի գործընթաց է, որն ազդում է աշխարհի բոլոր ապահովագրողների վրա, և, ինչը կարևոր է, մեր հարաբերական դիրքը չի վատթարացել», – հայտարարեց Հանձնաժողովի խոսնակը։

«Մենք մնում ենք չափազանց մրցունակ թողարկող»։

Եթե համատեղ փոխառությունները դառնան հիմնական տարբերակը, ապա ակնկալվում է, որ մի շարք երկրներ կհրաժարվեն մասնակցել դրան։

Հունգարիան, Սլովակիան և Չեխիան արդեն իսկ ազատված են 90 միլիարդ եվրոյի վարկին մասնակցելու պարտավորությունից։ Անցյալ շաբաթ կայացած գագաթնաժողովում Սլովակիայի վարչապետ Ռոբերտ Ֆիցոն հայտարարեց, որ ինքը և իր հունգարացի գործընկերը (նկատի ունենալով Հունգարիայի ներկայացուցչին) պայմանավորվել են պահպանել այդ մոտեցումը։

«Եթե նրանք (մյուս երկրները) ցանկանում են վարկ տրամադրել Ուկրաինային, կարող են դա անել, սակայն առնվազն երկու երկիր այս պահին հայտնում է, որ մենք չենք մասնակցի այդ ֆինանսական մեխանիզմին, – ասաց Ֆիցոն։ – Մենք համերաշխություն ենք ցուցաբերում այլ եղանակներով»։

Մեկ այլ երկիր, որը, հավանաբար, կմնա գործընթացից դուրս, Բուլղարիան է, որի նոր վարչապետ Ռումեն Ռադևը բազմիցս քննադատել է ԵՄ-ի կողմից Ուկրաինային տրամադրվող ռազմական օգնությունը։

Ակտիվների օգտագործումը

Վերջին շաբաթներին մի շարք երկրներ առաջարկել են այլընտրանքային տարբերակ՝ Ուկրաինային երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսներով ապահովելու համար․ խոսքը Ռուսաստանի Կենտրոնական բանկի՝ ԵՄ տարածքում սառեցված ակտիվների մասին է, որոնց ընդհանուր արժեքը հասնում է 210 միլիարդ եվրոյի։

Շվեդիան, Նիդերլանդները, Իսպանիան և Լեհաստանը օգոստոսին կրկին օրակարգ բերեցին այս հարցը։ Այդ ժամանակվանից ի վեր նրանց աջակցություն են հայտնել նաև սկանդինավյան և մերձբալթյան երկրները, Գերմանիան ու Իռլանդիան։

Սրանք այն նույն երկրներն են, որոնք անցյալ տարի ամենաակտիվ ջանքերն էին գործադրում՝ այդ ակտիվները Ուկրաինային որպես տոկոսազերծ վարկ տրամադրելու ուղղությամբ։ Մեծ մասամբ հենց նրանք են Ուկրաինային երկկողմ հիմունքներով ամենախոշոր ֆինանսական աջակցություն տրամադրողները և այդ ակտիվները դիտարկում են որպես բեռի արդարացի բաշխումն Ղեկավարները խուսափեցին Բելգիայի բանկային համակարգը փրկելու (ֆինանսավորելու) հեռանկարից և վերջին պահին նախընտրեցին համատեղ պարտքի մեխանիզմը՝ 90 միլիարդ եվրոյի վարկային փաթեթ ձևավորելու համար։

Չնայած այդ անհաջողությանը՝ ռուսական ակտիվների օգտագործման կողմնակիցները չեն հրաժարվել այդ գաղափարից։ Ուկրաինան պարբերաբար բարձրացնում է այս հարցը քննարկումներում։

Զելենսկին հայտարարել է, որ եթե Եվրոպան չօգտագործի դրանք, Ռուսաստանը կփորձի հետ ստանալ դրանք։ (Ըստ տեղեկությունների՝ ԱՄՆ-ն առաջարկել էր մասնակիորեն ազատել ակտիվները՝ որպես խթան Ռուսաստանին խաղաղ բանակցությունների ներգրավելու համար, սակայն եվրոպացիները մերժել են այդ առաջարկը)։

«Գլխավոր առաջնահերթությունն այն է, որ Ռուսաստանը հետագայում հնարավորություն չունենա ազդելու այս ակտիվների շուրջ քննարկումների վրա, քանի որ մենք հստակ գիտենք, որ նրանք ցանկանում են հետ ստանալ այդ ակտիվները, — անցյալ շաբաթ ասել է Զելենսկին։ — Դա Ռուսաստանի նպատակներից մեկն է»։

Դե Վևերը շարունակում է կտրականապես դեմ լինել։ Euronews-ի տեղեկություններով՝ գագաթնաժողովի ընթացքում Բելգիայի վարչապետը սեփական նախաձեռնությամբ խոսք է խնդրել՝ գործընկերներին հայտնելու, որ իր առարկությունները մնում են անփոփոխ։ Նա պնդել է, որ միջոցները պետք է մնան խիստ արգելափակված վիճակում՝ մինչև պատերազմի ավարտը, որպեսզի կանխվի Մոսկվայի կամ Վաշինգտոնի կողմից արտաքին միջամտությունը։

Այս դիրքորոշումը հասկանալի դարձավ ներկաներին։ Պաշտոնյաներն ու դիվանագետները գագաթնաժողովից հեռացան այն համոզմամբ, որ այս անգամ ակտիվների օգտագործման հարցում հաջողության հասնելու հավանականությունը փոքր է։

Նրանց հիշողության մեջ դեռ թարմ է անցյալ տարվա առաջարկի ձախողումը։ Ֆրանսիան և Իտալիան, որոնց աջակցությունը վճռորոշ կլիներ, դեռևս վերապահումով են մոտենում ակտիվների օգտագործման գաղափարին։

Բելգիայի դիրքորոշումն էլ ավելի կոշտ է։ Այն դեմ է ոչ միայն պետական ​​միջոցների օգտագործմանը, այլև դրանք Euroclear-ից ԵՄ-ին պատկանող պահառու կառույցին փոխանցելուն՝ մի իրավական լուծում, որն առաջարկվել էր որ Քանի դեռ ակտիվները սառեցված են, գտնվում են Եվրոպայում՝ մեր ռեժիմի, իսկ այժմ՝ եվրոպական իրավազորության ներքո, ապա դրանք, անշուշտ, այն հարցերն են, որոնց շուրջ առաջնորդները կքննարկեն ապագայում։ Եվ կարծում եմ՝ դա տեղի կունենա, սակայն ոչ մոտ ապագայում։