Հայաստանում ձևավորվում է Փաշինյանի համար ամենավտանգավոր քաղաքական իրավիճակը, որտեղ նա զրկվում է այլևս իր կենարար ուժից, միակ աստղը լինելուց թեկուզ խամրած:
Իսկ իրավիճակի կարճ նկարագիրը հետևյալն է՝ հականիկոլական մաղձային դիսկուրսն իր տեղը սկսում է զիջել հետնիկոլական կառուցման դիսկուրսին: Սա նրա համար մղձավանջ է, որովհետև այդ դիսկուրսում նա այլևս որպես ֆակտոր չկա, այլ հիշատակվում է որպես ավերակների հեղինակ, որոնք վերակառուցման և վերականգնման ենթակա են:
Փաշինյանի ներքաղաքական և ներհանրային ռեակցիոնիզմն ու ծայրահեղականությունը որևէ կերպ չի փոխում իր «ավիրող ու գնացողի» կարգավիճակը «որևէ բան ստեղծողի» կարգավիճակի:
Վերջին շրջանի բոլոր հիստերիաներն ու անադեկվատությունները իր օրակարգին և իր դիսկուրսների վրա կենտրոնանալու փորձեր են, որտեղ նա կլինի մտքեր և ուղեղներ կառավարողը: Իրավիճակի աննախադեպությունը նրանում է, որ նա դառնում է երկրորդ համարով շատ վատ խաղացող, ով ուզում է ապացուցել, որ լավ է խաղում, խաղն իրենից է կախված, բայց հանդիսատեսը սուլում է նրան, գիտի նրա որակը, տեսել է խաղը և պահանջում է դուրս գալ դաշտից:
P.S. Իմիջիայլոց այս դասը նրան առաջինը տվեց ՀԱԷ-ն իր ինստիտուցիոնալ իմաստնությամբ և ստրատեգիական համբերությամբ:
Քաղաքագետ Վլադիմիր Մարտիրոսյանի ֆեյսբուքյան էջից


Բաց մի թողեք
Հայաստանը դիտարկվում է ոչ թե որպես ինքնիշխան պետություն, այլ որպես կառավարվող քաղաքական տարածք
ԵՄ մայրաքաղաքները հայտարարում են, որ ամերիկյան տեխնոլոգիաների հեռացումը իրատեսական չէ․ Ռուսաստանի խնդիրը
Ցավոք, Հայաստանը ոչ մի միջնորդական առաքելություն չի էլ ձգտում իրականացնել