Նիկոլ Փաշինյանը Չինաստանում հզոր բանակ տեսավ, Ճապոնիայում՝ փողոցային ծխարաններ, բայց նկատել է միայն ծխարանները և որոշել է Հայաստան բերել ծխարանների ավանդույթը։
Մարդ օտար երկրներում շատ բան է տեսնում, բայց նկատում է այն, ինչ արժեքավոր է համարում և տուն բերում է այն, ինչ արժեքավոր է համարում։
Սակայն Նիկոլ Փաշինյանը կարող էր Ճապոնիայում ևս մի արժեքավոր բան նկատել՝ խարակիրիի ավանդույթը։
Որովհետև քանի դեռ չես ընդունել խարակիրիի ավանդույթը, չես կարողանա ընդունել կամ ընդունելի դարձնել ծխարանների ավանդույթը։
Մի՞թե այս պարզ ճշմարտությունը հասկանալի չէ։
Եվ մի՞թե պարզ չէ, թե հայ ժողովուրդն ինչ է ակնկալում Նիկոլ Փաշինյանից՝ ծխարա՞ն, թե՞ խարակիրի։
Հակոբ Սողոմոնյան
Բաց մի թողեք
Առուշանյանը գդալ առ գդալ ուտում է վրեժի սառը կերակուրը
Արմավիրի մարզպետը դաշնակցական Ռազմիկ Այվազյանին Արմավիրի քաղաքապետ չառաջադրվելու «համոզելու» սահմաններում հորդորել է մտածել նոր զորակոչված որդու մասին. Իոաննիսյան
Նրան երկու ճնշող կա՝ Փաշինյանն ու Ֆրանկլինը… Գեղամ Մանուկյան