Հայաստանի դիվանագիտական «քեյսը» գոնե «դատարկ» չէ

Ադրբեջանը «երախտագիտություն է հայտնել Հայաստանին, բայց Հայաստանի ԱԳՆ-ն «թաքցրել» է այդ փաստը»:

Մերբերվում է կայացած Միրզոյան-Բայրամով հեռախոսազրույցի մասին Հայաստանի ԱԳՆ պաշտոնական հաղորդագրությունը, որտեղ այդ մասին խոսք չկա: Նշվում է, որ Ադրբեջանի ԱԳՆ-ն, սակայն, երախտագիտության արժանի երկրների շարքում նշել է նաև Հայաստանին:

Իրականում մարտի 5-ին Բաքվի «ԱզերԹաջ» պետական գործակալությունը Միրզոյան-Բայրամով հեռախոսազրույցի մասին տարածել է հաղորդագրություն, որտեղ Ադրբեջանի կողմից Հայաստանին երախտագիտություն հայտնելու մասին ոչ միայն խոսք, ակնարկ իսկ չկա:

Գործակալությունն, ընդսմին, հիմք է ընդունել Ադրբեջանի ԱԳՆ մամուլի ծառայության տարածած տեքստը: Ըստ այդմ, «նախարարները տարածաշրջանում տեղի ունեցող վերջին իրադարձությունների մասին մտքեր են փոխանակել, անհանգստություն հայտնել և ընդգծել այն քայլերից ձեռնպահ մնալու կարևորությունը, որ կարող են բերել լարվածության հետագա աճի, ընդգծել կայունության և անվտանգության ապահովման նշանակությունը»:

«ԱզերԹաջի» տարածած պաշտոնական հաղորդագրությամբ այնուհետև ասված է, որ «նախարար Բայրամովը հայ գործընկերոջը տեղեկացրել է մարտի 5-ին Նախիջեւանի ինքնավար հանրապետության դեմ դրոնային հարձակման մասին, որի ընթացքում քաղաքացիական ենթակառուցվածքներին վնաս է պատճառվել, և տոժել են քաղաքացիական անձինք»:

Տեքստն ամփոփվել է այսպես. «Նախարարները ընդգծել են Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև կայուն խաղաղության ապահովման կարևորությունը, փոխադարձ հետաքրքրություն ներկայացնող հարցերի շուրջ մտքեր փոխանակել»:

Ո՞րն է այս հաղորդագրության կարևորությունը: Առաջին հերթին պետք է նկատի ունենալ, որ եթե Ադրբեջանի արտգործնախարարը Հայաստանի պաշտոնակցին տեղեկացրել է «դրոնային հարձակման մասին», ուրեմն կողմերի միջև վստահության որոշակի մթնոլորտ կա, ձևավորված է:

Երկրորդ էական հանգամանքն այն է, որ Միրզոյանը և Բայրամովը Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև «կայուն խաղաղության ապահովման կարեւորության» հարցում սկզբունքային տարաձայնություններ չունեն: Իսկ դա իր հերթին նշանակում է, որ տարածաշրջանային և միջազգային քաղաքական զարգացումների և հնարավոր կարգավորումների հարցում Երևանը և Բաքուն «արմատական տարընթերցումներ չունեն»:

Անշուշտ, Միրզոյան-Բայրամով հեռախոսազրույցը չի կանխորոշում Հայաստան-Ադրբեջան հարաբերությունների «անշրջելիությունը», բայց առկա չափազանց բարդ իրավիճակում Երևանի և Բաքվի միջև վերոբերյալ տոնայնությամբ երկխոսությունը արդեն իսկ լուրջ ձեռքբերում է:

Կարևոր է արձանագրել, որ նույն օրը Հայաստանի արտգործնախարարը հեռախոսազրույց է ունեցել նաև թուրք պաշտոնակցի հետ, իսկ հաջորդիվ Բաքվում ԱՄՆ դեսպանատունը աջակցություն է հայտնել… «ադրբեջանական ժողովրդին»:

Այսպիսով, կարելի է արձանագրել, որ առկա իրավիճակում Հայաստանի և Ադրբեջանի «սառը բարիդրացիական հարաբերություններում» բացասական միտումներ չեն դրսեւորվել, խաղաղության ամրապնդման կանխատեսելի հետագիծը մնում է «լավատեսորեն հուսադրող»:

Խոստովանենք, որ Իրանի շուրջ ձևավորված և դեռ ձևավորվող բազմաշերտ և բազմաբևեռ «թնջուկի» նկատառմամբ Հայաստանի դիվանագիտական «քեյսը» գոնե «դատարկ» չէ:

Ինչ վերաբերում է Բաքվի կողմից Երևանին երախտագիտություն հայտնելուն, ապա նախ դա արվել է ընդհանուր կոնտեքստով, երկրորդ՝ այդ մասին Ադրբեջանի ԱԳՆ –ը հայտարարություն է տարածել Միրզոյան-Բայրամով հեռախոսազրույցի մասին տեղեկատվությունից մեկ օր հետո՝ առանձին տեքստով:

Ի վերջո, դա այն «կեղտոտ փաթաթանը» չէ, որ կարելի է Հայաստանի արտգործնախարարության և Արարատ Միրզոյանի «մատին փաթաթել»: Ընդհակառակը, դրական է, երբ Ադրբեջանը Հայաստանին դիտում է ոչ թշնամի երկրների շարքում: