ՌԴ ԱԳՆ ներկայացուցիչ Զախարովան հայտարարել է, որ Արցախի հայերը պետք է հնարավորություն ունենան վերադառնալ իրենց բնակության վայր, պետք է ապահովվի նրանց իրավունքները եւ իհարկե անվտանգությունը:
Միաժամանակ, նա ասել է, որ Ռուսաստանը ողջունել է ինտեգրացիայի ադրբեջանական ծրագիրը, որ ներկայացրել է Բաքուն: ՌԴ ԱԳՆ ներկայացուցիչն Արցախի հայության վերադարձի իրավունքի եւ անվտանգության մասին է խոսում մի իրավիճակում, երբ Ռուսաստանն ու Ադրբեջանը կայացրել են ռուսական խաղաղապահ կոնտինգենտը Արցախից վաղաժամ դուրս բերելու որոշում:
Իհարկե այնպես չէ, որ Արցախում այդ կոնտինգենտի առկայությունը՝ հատկապես նախորդ տարի սեպտեմբերի 19-20-ից հետո, Հայաստան տեղահանված արցախահայության համար լինելու էր անվտանգության համոզիչ երաշխիք եւ թույլ էր տալու որեւէ կերպ մտածել վերադարձի մասին:
Բայց, երբ անգամ այդ կոնտինգենտը չկա, որեւէ կերպ անհնար է պատկերացնել արցախահայության վերադարձ: Ինչ խոսք, ցանկալի է, որ հարցը պահվի միջազգային դերակատարների օրակարգում: Օրեր առաջ վերադարձի մասին խոսվել էր նաեւ Եվրախորհրդարանի ընդունած բանաձեւում:
Բայց, հասկանալի է, որ միայն խոսակցությունները քիչ են այդ խնդրի այսպես ասած օրակարգայնացման իրական հեռանկարի համար: Այստեղ անշուշտ շատ բան է կախված թե հենց արցախցիների՝ նրանց ներկայացուցիչների, Արցախի կառավարության, խորհրդարանի, գուցե նաեւ ոչ կառավարական ձեւաչափի կառույցների գործողություններից, թե Հայաստանի քաղաքականությունից:
Միեւնույն ժամանակ, անկասկած է նաեւ, որ այդ հարցը բոլորովին նոր հարթության մեջ է հայտնվում Արցախից ռուս խաղաղապահների հեռանալուց հետո: Խաղաղապահների հեռանալով, բացվում է ձեւաչափային մի տարածություն, ինչը իր հերթին նշանակում ա պատասխանատվության ազատ տարածություն կամ վակուում: Ռուսաստանը դուրս գալլով Արցախից, իրեն դուրս է բերում պատասխանատվության դիրքից՝ անկախ, թե ինչպես էր իրեն պահում այդ դիրքում:
Ավելին, այդ դիրքում չպահելով իրեն դիրքին համարժեք, Ռուսաստանը արժանանում էր քննադատության եւ դառնում խոցելի: ԱՄՆ պետքարտուղարության փոխխոսնակ Վեդանտ Պատելը այսօր հայտարարել է, որ չկար որեւէ վկայություն, որը թույլ տար խոսել ռուսական ներկայության օգտակար դերի մասին:
Հիմա Ռուսաստանը փաստացի հրաժարվում է ներկայությունից, եւ առաջանում է հարց՝ կա՞ օգտակար դեր ստանձնելու պատրաստ որեւէ այլ սուբյեկտ: Խոսելով Արցախի հայության վերադարձի իրավունքի մասին՝ ռուս խաղաղապահների դուրս գալու մասին որոշումից մեկ օր անց, Ռուսաստանը ըստ էութան այդ «մարտահրավերն» է նետում միջազգային այլ դերակատարների: Կլինի՞ այդ «ձեռնոցը» վերցնող:
Բաց մի թողեք
Ալիևի անհավատալի արկածներն Իտալիայում՝ ոչ միայն որպես Ադրբեջանի նախագահ, այլև՝ ՌԴ նախագահի «լիազոր ներկայացուցիչ»
Մոսկվան Ադրբեջանի եւ Թուրքիայի հետ որեւէ «ոչ պակաս ընդգրկուն» պայմանավորվածությամբ չի հարվածի «թիկունքից»
«Դիմադրության» շարժման «սրբազան» շարունակությունը․ առաջիկա հավաքին իրական շահառուները դուրս կգա՞ն «փարդի հետևից»