Դոնալդ Թրամփի ներկայացուցիչները Ռուսաստանի նախագահին առաջարկեցին այն, ինչ նա ցանկանում էր՝ ժամանակ շահելու հնարավորություն։
Ռուսները, անկասկած, պետք է որ շատ գոհ լինեն Աբու Դաբիում կայացած՝ Ուկրաինայի հարցով բանակցությունների վերջին փուլի արդյունքներից, որոնք անցկացվել են ԱՄՆ-ի միջնորդությամբ։ Արաբական Միացյալ Էմիրություններում Դոնալդ Թրամփի ներկայացուցիչները պաշտպանեցին Կրեմլի վաղեմի պահանջը՝ բոլոր հարցերը քննարկել մեկ ընդհանուր փաթեթով։
Ավելին, ԱՄՆ նախագահը հայտարարեց մի «շատ մեծ» գործարքի հնարավորության մասին, որը կընդգրկի ամբողջ Եվրոպան։
Վաշինգտոնի և Մոսկվայի միջև, ըստ երևույթին, ձեռք է բերվել համաձայնություն մի հավակնոտ նպատակի շուրջ՝ քննարկել բոլոր խնդիրները միասին։ Ինչպես բանակցություններից հետո ԱՄԷ-ի մայրաքաղաքում լրագրողներին պարզաբանեց Ջարեդ Քուշները, նպատակն է «գտնել ուղիներ՝ դրանք բոլորը միաժամանակ կարգավորելու համար»։ Քուշները՝ Թրամփի փեսան, բանակցություններում ներկայացնում էր ԱՄՆ-ը՝ անշարժ գույքի ոլորտում ներդրող և Մերձավոր Արևելքում Թրամփի հատուկ բանագնաց Սթիվ Ուիթքոֆի հետ միասին։
Այսպիսով, հարցերի քննարկման հաջորդականությունը՝ մի գործընթաց, որը փորձառու դիվանագետները համարում են ցանկացած հաջող խաղաղ բանակցության առանցքային տարր, այլևս կարևոր չէ։ Նույնը վերաբերում է նաև հրադադարից սկսելու կամ բարդ խնդիրները առանձին, կառավարելի մասերի բաժանելու մոտեցմանը, որը սովորաբար օգնում է առաջ շարժվել՝ միաժամանակ ամրապնդելով վստահությունը։
Իհարկե, Ռուսաստանն ու Միացյալ Նահանգները չեն կարողանա ինքնուրույն գործարք կնքել։ Ուկրաինան նույնպես իր խոսքն ունի ասելու, իսկ եվրոպացի առաջնորդներն արդեն իսկ դեմ են արտահայտվել Թրամփի այդ «մեծ ու գեղեցիկ» գործարքին՝ մերժելով Սպիտակ տան և Կրեմլի ցանկացած փորձ՝ վերափոխելու մայրցամաքի անվտանգության ճարտարապետությունը։
Սակայն Կրեմլի վաղեմի նպատակն է եղել հասնել նրան, որ ԱՄՆ-ն համաձայնի «եկեք խոսենք ամեն ինչի մասին» ռազմավարությանը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս «ուշադրությունը շեղել իրականում առանցքային խնդրից, այն է՝ Ուկրաինայի դեմ պատերազմից», — նշում է Յուջին Ռումերը, ով նախագահ Բարաք Օբամայի օրոք աշխատել է ԱՄՆ Ազգային հետախուզական խորհրդում։
Լրագրողների համար կազմակերպված ճեպազրույցում Ռումերն ընդգծեց, որ հարցերի քննարկման հաջորդականության բացակայությունը շատ բանի մասին է խոսում և ռուսական դիվանագիտության բնորոշ գիծն է, որի նպատակն է «խառնել իրավիճակը»։
Դժվար է վիճարկել նրա հոռետեսությունը։ Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը վաղուց է կիրառում խաղաղ բանակցությունները՝ ժամանակ շահելու, իրավիճակը մշուշոտելու և հակառակորդներին հյուծելու համար, մինչդեռ ինքը շարունակում է անել այն, ինչ ցանկանում է՝ պնդելով, թե ամեն ինչ փոխկապակցված է և պետք է լուծվի միաժամանակ։
Ամեն ինչ միաժամանակ լուծելու փորձը նշանակում է ոչինչ չլուծել։ Բայց հենց դա էլ նպատակն է։ «Ակնհայտ է, որ Պուտինը պարզապես ժամանակ է ձգում՝ փորձելով ոչնչացնել կամ գրավել Ուկրաինան, կամ էլ հաղթել այս հյուծիչ պատերազմում՝ սպասելով, որ Եվրոպայից օգնությունը կդադարի, իսկ Եվրոպան կպառակտվի», — ասել է ուկրաինացի ընդդիմադիր պատգամավոր Նիկոլայ Կնյաժիցկին։
«Եկեք բանակցենք ամեն ինչի շուրջ միասին» մոտեցումը Պուտինի և նրա արտաքին գործերի նախարար Սերգեյ Լավրովի կողմից բազմիցս կիրառված մարտավարության առանցքային մասն է՝ թե՛ Ուկրաինայի, թե՛ ավելի վաղ՝ Սիրիայի դեպքում։ Ուկրաինայի զինված ուժերի նախկին գլխավոր հրամանատար Վալերի Զալուժնին, ով այժմ Ուկրաինայի դեսպանն է Լոնդոնում, զգուշացրել է, որ այս մարտավարությունը նպատակ ունի հյուծել և ուժասպառ անել հակառակորդներին. սա նաև խորհրդային դասական հնարք էր։
Բանակցությունները՝ որպես պատերազմի զենք, կարող են օգտագործվել ուշադրությունը շեղելու, գործընթացը ձգձգելու, մանևրելու ժամանակ շահելու և բարեխիղճ մարդկանց թակարդը գցելու համար։ Սա ակնհայտ դարձավ 2014-2017 թվականներին, երբ Լավրովը և ԱՄՆ պետքարտուղար Ջոն Քերին «բանակցություններ» էին վարում Սիրիայի շուրջ։ Այդ բանակցությունները Մոսկվային օգնեցին փրկել Սիրիայի նախագահ Բաշար ալ-Ասադին պարտությունից՝ համոզելով այն ժամանակվա նախագահ Օբամային հետ կանգնել վճռական քայլից և անտեսել սեփական «կարմիր գիծը»՝ կապված Դամասկոսի կողմից քիմիական զենքի կիրառման հետ։
Կրեմլի բարձրաստիճան պաշտոնյաների շարքում կա ևս մեկը, ով Լավրովի պես անդուլ է «մոլորեցնող մշուշ» ստեղծելու այս հնարքը կիրառելիս. դա Պուտինի սիրելի «պատմաբան» Վլադիմիր Մեդինսկին է, ով 2012-ից 2020 թվականներին զբաղեցնում էր մշակույթի նախարարի պաշտոնը՝ հանդես գալով որպես ծայրահեղ հայրենասեր։ Նա, ով կողմ է արտահայտվել Իոսիֆ Ստալինի արձանների տեղադրմանը, գլխավորել է ռուսական պատվիրակությունը Ուկրաինայի հետ բանակցություններում՝ սկսած դեռևս 2025 թվականին Ստամբուլում կայացած հանդիպումներից։ Այնտեղ նա հիշատակեց 1700-1721 թվականների Հյուսիսային պատերազմը՝ որպես նախազգուշացում, որ Ռուսաստանը պատրաստ է կռվել Ուկրաինայի դեմ այնքան ժամանակ, որքան կպահանջվի հաղթանակի հասնելու համար։ Մեդինսկին ռուսական պատվիրակությունը գլխավորեց նաև Աբու Դաբիում։
Իրականում, այն տարիների ընթացքում, ինչ Պուտինը սկսեց լայնամասշտաբ ներխուժումը, Մոսկվայի «կարմիր գծերը» ոչ մի յոտայով չեն փոխվել։ Ռուսաստանի ղեկավարն ու նրա մերձավոր օգնականները տարիներ շարունակ հստակորեն ուրվագծել են դրանք՝ պայմաններ, որոնք, ըստ էության, կմասնատեն Ուկրաինան։ Նրանք երաշխիքներ են պահանջում, որ Կիևը երբեք չի միանա ՆԱՏՕ-ին, կմնա աշխարհաքաղաքական առումով չեզոք և զրկված կլինի սեփական ճակատագիրը տնօրինելու հնարավորությունից, ընդ որում՝ խիստ սահմանափակումներ կդրվեն զենքի պաշարների և բանակի թվաքանակի վրա։ Մոսկվան նաև ցանկանում է, որ Ղրիմը և արևելյան չորս շրջանները, որոնք նա համարում է Ռուսաստանի Դաշնության մաս, միջազգային մակարդակով ճանաչվեն որպես այդպիսին։
Եվ մինչ այդ՝ ինչպես պարծենկոտ կերպով հայտարարել է Մեդինսկին, Ռուսաստանը կշարունակի պատերազմել։
Բաց մի թողեք
Մերցի՝ Ուկրաինայի հետ կապված սպառնալիքը պառակտում է ԵՄ առաջնորդներին
ԵՄ աուդիտորներ. Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցները թուլանում են՝ վերահսկողության «թույլ» իրականացման պատճառով
ԱՄՆ ներկայացուցիչների հետ հանդիպմանը Պուտինը հասկացնել է տալիս, որ Ուկրաինայի հարցում փոխզիջումներ չեն լինի