1945 թվականից մինչև 1994 թվականը մոլորակի 100 պետություն (ցանկը կցվում է) դարձել են անկախ` չունենալով անվտանգության երաշխավոր կամ մայր֊պետություն, ինչպիսին Արցախի համար Հայաստանի Հանրապետությունն էր մինչև Նիկոլի Փաշինյանի կողմից ԼՂՀ-ն Ադրբեջանի մաս ճանաչելը:
Այդ քայլը, բնականաբար անթույլատրելի սխալ էր, սակայն մի պահ մոռանանք Փաշինյանկն ու հռետորական հարց ուղղենք արցախցիներին և մեզ բոլորիս.
Իսկ ի՞նչ կապ ունի Հայաստանի Հանրապետությունը (լավ կլինի, իհարկե, որ ունենար) Արցախի ինքնորոշման և այդ պայքարը շարունակելու հետ։
Ու՞մ կամ ինչին ե՞ք սպասում մենք:
Հայաստանում մի օր ազգային իշխանություն կհաստատվի, մի օր ապազգային` պետք է ՀՀ ընտրությունների արդյունքներո՞վ Արցախը լինի կամ չլինի։
Դու՜րս գանք ֆեյսբուքներից, տեղափոխվենք միջազգային իրավունքի դաշտ։
Եվ շարունակենք պայքարն Արցախի համար:
Տիգրան Մուրադյան
Բաց մի թողեք
Ի՞նչ է սա՝ հայ ազգի եւ ողջ աշխարհի, հատկապես ԵՄ առջեւ կատարված խաբեության բացահայտո՞ւմ․ Տիգրան Խզմալյան
Արցախ, այսօր քո տոնը չէ միայն։ Այսօր մեր խղճի դատաստանի օրն է
Եթե հետո եք հասկացել, որ ձեռնտու չէր երկաթուղին, ինչո՞ւ չեք վերադարձնում, ինչո՞ւ եք պահում «բեռը». Աբրահամյան