Առաջիկա տարիներին Հայաստանը տնտեսական և լոգիստիկ զարգացման տեսանկյունից պետք է կարողանա լուծել երկու մակարդակի խնդիր.
1. Ակտիվացնել կամ ստեղծել ներկայություն Սև ծովի նավահանգիստներում, Պարսից ծոցի` Չաբահար և Բանդար Աբբաս, իսկ առավել երկարաժամկետ հեռանկարում` Միջերկրական ծովի նավահանգիստներում և Հնդկական օվկիանոսի։
2. Ընդլայնել երկաթուղային ցանցը` ուղիղ կապով Իրանից դեպի Պարսից ծոցի նավահանգիստներ և այլ ցամաքային երթուղիներ, մյուս կողմից` արագընթաց երկաթուղիներ դեպի Սև ծովի և մյուս երթուղիներ։
Ռազմավարական կարևորությունն այն է, որ սրանք լինեն ինքնավար լոգիստիկ ցանց` Թուրքիայի և Ադրբեջանի երթուղիներից անկախ։ Հայաստանից ուղիղ դեպի Իրան և ուղիղ դեպի Սև ծով գծերը կհավասարակշռեն Թուրքիայի, Ադրբեջանի ապագա հավակնությունները, ինչպես նաև Հայաստանի և Իրանի համար կմինիմալիզացնեն TRIPP-ի նկատմամբ կասկածները և հնարավոր ռիսկերը։
Հասկանալի է, որ սա կախված է մեծ ծախսերի հետ, սակայն դրանք կարելի է հաղթահարել ազգային ֆոնդի ստեղծման և բաց բաժնետիրական ցանցի ստեղծման միջոցով, որտեղ պետությունն ու մասնավորը միասին կկարողանան ֆինանսավորել, իսկ ապագայում ստանալ եկամուտներ և շահ։
Քաղաքագետ Արա Պողոսյան
Բաց մի թողեք
Ո՞րն է մեր տարբերությունը այլ ուժերից. Նարեկ Կարապետյան․ Տեսանյութ
Որ իմ լռությունից էլ կարող են վախենալ, ինձ համար բացահայտում էր. Տեսանյութ
Ես ինչ արել եմ իմ երկրի համար՝ քիչ եմ արել, տա Աստված՝ կանեմ ավելին․ Ծառուկյան