Ռուսաստանյան С 400 զենիթա-հրթիռային համակարգը Արաբական միացյալ էմիրություններին վաճառելու շուրջ «բանակցությունները մտել են փակուղի»։ Reuters-ին այդ մասին հայտնի է դարձել «Աբու-Դաբիի վստահելի աղբյուրներից»։
Ըստ տեղեկությունների, դեռևս ընթացիկ տարվա «մարտ ամսին Թուրքիան դիմել է Ռուսաստանին, որպեսզի գործարք իրականացնելու համաձայնություն ստանա՝ ինչպես սահմանված է երկկողմ պայմանագրով, բայց Մոսկվայից ոչ մերժում է ստացել, ոչ էլ հավանություն»։
Թուրք-էմիրաթական բանակցություններում «բարդություններ են առաջացել այն պահից սկսած, երբ ամերիկյան մի շարք կոնգրեսականներ Աբու-Դաբիում ակնարկել են, որ ռուսաստանյան զենիթա-հրթիռային կայանքը Թուրքիայից գնելու դեպքում հարկ կլինի հրաժեշտ տալ ամերիկյան F-35 կործանիչներ գնելու սպասումներին»։
ԱՄԷ-ն արաբական աշխարհի հազվագյուտ երկրներից է, որ Իսրայելի հետ բավական սերտ կապեր ունի, այդ թվում՝ պաշտպանության ոլորտում։ Կարելի է ենթադրել, որ Աբու-Դաբին նաև Իսրայելից է «խորհրդատվություն ստացել»։
Ինչ վերաբերում է ռուս-թուրքական հարաբերություններին, ապա, թերևս, արժե ուշադրություն դարձնել Անկարայում Ուկրաինայի դեսպան Նարիման Ջալալի հայտարարությանը, որ նա արել օգոստոսի 18-ին։
Ըստ Turkiye պարբերականի, Ջալալը ասել է, որ Կիևը «պահպանում է Ղրիմը վերադարձնելու վճռականությունը»։ Նա ներկայացրել է, որ Ղրիմում «կա ավելի քան 300 քաղբանտարկյալ, որից 169-ը թաթար է, և Ռուսաստանի իշխանությունները շարունակում են ռուսացման ու բնիկ ժողովրդին թերակղզուց դուրս մղելու քաղաքականությունը»։
Ուկրաինացի դիվանագետը Ռուսաստանի ռազմանավերի համար Բոսֆոր-Դարդանելը փակելու, ուկրաինական ռազմաարդյունաբերությանը և ուկրաինացի զինվորականների գերությունից վերադարձի հարցերում աջակցության համար Թուրքիային երախտագիտություն է հայտնել։
Ղրիմի հարցում Թուրքիայի դիրքորոշումը հայտնի է 2014թ․-ից և մնում է անփոփոխ․ Անկարան թերակղզին ճանաչում է Ուկրաինայի տարածք, որ Ռուսաստանը օկուպացրել և անեքսիայի է ենթարկել։
Անցյալ ամիս Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Ֆիդանը Կիև պաշտոնական այցի ընթացքում այդ մոտեցումը վերահաստատել է։ Թուրքիան և Ուկրաինան մոտ երկու շաբաթ առաջ հանդես են եկել Սև ծովում հրադադարի առաջարկությամբ, որ Ռուսաստանը չի ընդունել։
Ռուս-թուրքական, մեղմ ասած՝ սառնությունը հետևել է ՆԱՏՕ-ի Անկարայում գագաթաժողովին, որի արդյունքում Թուրքիան երկու կարևոր առաքելություն է ստանձնել՝ չորս ամսով Բալթիկայում օդային պարեկություն և հետկոնֆլիկտային Ուկրաինայի անվտանգության ապահովում Սև ծովում։
Փաստացի Թուրքիան ուկրաինական կարգավորմանը մասնակցությունը և Սևծովյան ավազանում ՆԱՏՕ-ի անունից ազդեցության ամրապնդումը երաշխավորել է։ Արժե, թերևս, հիշել, որ ԽՍՀՄ-ում ազգային իրավունքի վերականգնման հարց առաջինը հարուցել են Ղրիմի թաթարները՝ պահանջելով, որ ազատ հայրենադարձությունը երաշխավորվի։


Բաց մի թողեք
Որքա՞ն ես պատրաստվում կառչած մնալ իշխանությունից․ Գնալուդ ժամանակն է, Նիկոլ ջան
Խմելու ջրի ամբարները բաց են՝ ինչ ասես կարող է ընկնել կամ գցվել մեջը
Անսովոր հանդիպում է լինելու