«Անադոլուն», հղում անելով արտաքին քաղաքական գերատեսչության կողմից սոցիալական X հարթակում գրառմանը, հայտնում է, որ Թուրքիայի արտգործնախարար Հաքան Ֆիդանը Հյուսիսային Կիպրոսի թուրթական հանրապետության մայրաքաղաք այցի ընթացքում հունվարի 9-ին հանդիպել է «Հանրապետական թուրքական» և «Ժողովրդական կուսակցության» առաջնորդներ Թուֆան Էրհյուրմանի և Կուդրեթ Օզերսայի հետ:
Հանդիպումը կայացել է «ՀԿԹՀ»-ում Թուրքիայի դեսպանատանը, քննարկումներին մասնակցել է նաև դեսպան Յասին Էքրեմ Սերիմը: Հանդիպման օրակարգի, քննարկումների և դրանց արդյունքների մասին որևէ մանրամասնություն Թուրքիայի ԱԳՆ-ն չի տարածել, տեղեկատվական արտահոսք թուրքական մամուլի հասանելի աղբյուրները չեն տվել:
Բաց աղբյուրներից հայտնի է, որ Թուֆան Էրհյուրմանը 2018 թվականի «խորհրդարանական ընտրություններից» հետո երեք այլ ուժերի հետ ձևավորել է կոալիցիա և նշանակվել «վարչապետի» պաշտոնում: Մեկ տարի անց կոալիցիան փլուզվել է, Էրհյուրմանի «կառավարությունը»՝ ցրվել:
Այս առումով խիստ ինտրիգային է, որ Կիպրոսի օկուպացված հատված այցի շրջանակներում Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Ֆիդանը չի հանդիպել «ՀԿԹՀ նախագահ» Էրսեն Թաթարին: Համենայն դեպս, այդ մասին Թուրքիայի ԱԳՆ սոցցանցային գրառումը ոչինչ չի ասում: Արատռոց է նաև, որ Հաքան Ֆիդանը «ՀԿԹՀ նախագահին» ընդդիմադիր քաղաքական ուժերի առաջնորդներին, հատկապես նախկին «վարչապետին» հանդիպել է Թուրքիայի դեսպանատանը:
Միջազգային մամուլում անցյալ տարեվերջին տեղեկություն է հայտնվել, որ Կիպորսը «ՆԱՏՕ-ին անդամակցության հայտ է ներկայացրել»: Թուրքիայի արձագանքն ավանդական էր: «Կիպրոսի հարցի կարգավորման միակ տարբերակը երկու՝ հունական և թուրքական պետությունների ճանաչումն է»:
ՆԱՏՕ-ին Կիպրոսի անդամակցությունը, գուցե, տեսանելի ապագայում իրական չէ, բայց դաշինքի առանձին երկրների հետ Նիկոսիայի ռազմական համագործակցությունը փաստ է, որ կարող է նոր դրսևորումներ ունենալ: Սիրիայում Բաշար Ասադի ռեժիմի տապալումը հնարավորություն է ստեղծել, որ եվրոպական ազդեցիկ երկրները Միջերկրականի արևելյան հատվածում տնտեսական, կոմունիկացիոն և անվտանգային համակարգ ձևավորեն:
Այդ նախագծումներում Կիպրոսին կարևոր դերակատարություն է վերապահվում: Անցյալ տարի Էրդողանը երկու անգամ փորձ է կատարել, որպեսզի «ՀԿԹՀ»-ն ճանաչվի Թուրքական պետությունների կազմակերպության անդամ, բայց ֆորմալ որոշում այդպես էլ չի կայացվել: «ՀԿԹՀ»-ն պաշտոնապես չի ճանաչել անգամ Ադրբեջանը, թեև Իլհամ Ալիևը «նախագահական մակարդակով» Բաքվում ընդունել է օկուպացիոն ռեժիմի փաստացի ղեկավար Էրսեն Թաթարին:
Մերձավոր Արևելք-Միջերկրականի արևելյան գոտի տարածաշրջանում նոր իրավիճակի ֆոնին, որտեղ «առաջին ջութակ» է դիտվում Թուրքիան, Անկարան ի՞նչ քննարկումներ է կազմակերպում Էրսեն Թաթարին ընդդիմադիր քաղաքական ուժերի հետ: Կարելի՞ է ենթադրել, որ օկուպացիոն ռեժիմի փաստացի ղեկավարը «հոգնել է միջազգային ճանաչման հասնելու» ձախողված փորձերից և փորձում է կարգավորման այլ տարբերակներ քննարկել:
Հնարավոր է, որ Էրսեն Թաթարը թուրքական աշխարհում մեծ ճանաչում և հեղինակություն չունի, Կիպրոսի օկուպացված հատվածը պետք է ունենա խարիզմատիկ առաջնորդ: Բացառված չէ, որ Թուրքիան Կիպրոսում քաղաքացիական պատերազմ հրահրելու նպատակ ունի, որպեսզի ձախողի Նիկոսիայի և ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրների ռազմավարական համագործակցությունը, և Էրսեն Թաթարը նման ծանր պատասխանատվություն չի վերցրել:
Կիպրոսի օկուպացված հատվածում իշխանափոխությունը Թուրքիայի համար, իհարկե, միայն տեխնիական խնդիր է, բայց հետագա զարգացումները «լեգիտիմությամբ օժտելու» համար ներքին «պահանջվածության» ֆոն է պետք: Ամեն դեպքում, երեւում է, Թուրքիան Կիպրոսի դեմ ինչ-որ ծրագիր է մշակում: Բացառված չէ, որ մոտ ապագայում վերստին սրվեն հույն-թուրքական հարաբերությունները:
Բաց մի թողեք
Եվրոպային «ավելի մեծ ձվեր» են պետք՝ Պուտինին դիմակայելու համար
Ֆոն դեր Լայենը կներկայացնի «հավակնոտ առաջարկ»՝ տեխնոլոգիական ինքնիշխանությունը ֆինանսավորելու համար
ԵՄ երկրները կհայտարարեն Ռուանդայի հետ արտաքսման կենտրոնի մասին համաձայնագրի մասին