Ռուսաստանի և Ադրբեջանի արտաքին գործերի նախարարությունները համատեղ հայտարարություն են տարածել և արձանագրել, որ անցյալ տարվա հոկտեմբերին երկու երկրների նախագահների ձեռք բերած պայմանավորվածության համաձայն «կողմերը եկել են Ռուսաստանի Դաշնության օդային տարածքում ՀՕՊ-ի ոչ միտումնավոր գործողությունների հետեւանքով Ակթաուի մոտ 2024 թ. դեկտեմբերի 25-ին AZAL ավիաընկերության Embraer ինքնաթիռի կործանման հետևանքների կարգավորմանը»:
Հրապարակայնացնելով, որ «լուծվել է նաև փոխհատուցման հարցը», կողմերն ընդգծել են, որ ձեռնարկված քայլերը վկայում են «դաշնակցային համագործակցության շրջանակներում փոխշահավետ հարաբերությունները զարգացնելու փոխադարձ ձգտումը»:
Ռուս-ադրբեջանական ավելի քան մեկ տարի տեւած լարվածության էջը, այսպիսով, կարելի է փակված համարել, ինչը մեծ հաշվով ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի քաղաքական շատ կարևոր ձեռքբերումն է:
Նախ, նրան հաջողվել է բացառել ադրբեջանական ինքնաթիռի «խոցման պատասխանատուներին» քրեական պատասխանատվության ենթարկելու մասին Իլհամ Ալիևի պահանջը, ապա և հասնել երկու երկրների միջև հարաբերությունները «դաշնակցային համագործակցության» մակարդակի վերահաստատմանը:
Ռուս-ադրբեջանական «հաշտությունը» կայացել է չափազանց բարդ իրավիճակում և հենց դրանով էլ արժանի է խոր և համակոզմանի վերլուծության: Թռուցիկ հայացքով կարելի է արձանագրել հետեւյալը:
Մոսկվան և Բաքուն շատ սկզբունքային համաձայնության են եկել Հայաստանի վարչապետի մոսկովյան այցից ուղիղ երկու շաբաթ հետո: Այդ մասին հայտարարություն է տարածվել, երբ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարը գտնվում է Պեկինում, իսկ Իսլամաբադում սպասվում է իրանա-ամերիկյան բանակցությունների երկրորդ փուլը:
Ռուս-ադրբեջանական համաձայնությանը նախորդել է Ռուսաստանի և Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարների հեռախոսազրույցը: Նախօրեին Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Արարատ Միրզոյանը Բրյուսելում բարձր մակարդակի հանդիպումներ է ունեցել, այդ թվում՝ անվտանգային և այդ ոլորտում հետագա համագործակցության հետ կապված հարցերի շուրջ, իսկ երկու օր առաջ ԵՄ-ում Պուտինի և Ալիևի երկարամյա հուսալի գործընկեր Վիկտոր Օրբանը կորցրել է իշխանությունը:
Կարելի է ենթադրել, որ Պուտին-Ալիև անձնական հարաբերությունների ճգնաժամը նույնպես հաղթահարված է և տեսանելի ապագայում նրանք առնվազն հեռախոսազրույց կունենան: Ռուս-ադրբեջանական հարաբերությունների «վերբեռնումն», անկասկած, Հայաստանի ներքաղաքական կյանքում ազդեցություն կունենա:
Դա կարող է ազդակ լինել ընդդիմությանը: Դա, ինչ խոսք, մարտահրավեր է, բայց մյուս կողմից ընդդիմությունը կարող է զրկվել քարոզչական գլխավոր հաղթաթղթից, թե «Ալիևը սատարում է Փաշինյանին»:
Բաց մի թողեք
Մագյարի կառավարությունը կշարունակի՞ Հունգարիան պահել Թուրքական պետությունների կազմակերպության դիտորդ անդամ
Բաքուն գործ կունենա արդեն Վաշինգտոնի հետ, Հայաստանը՝ լուսանցքում
ԱՄՆ-ը Իրանին «հարկադրում է 20 տարով սառեցնել միջուկային ծրագիրը