Իրանի դեմ իսրայելա-ամերիկյան հարձակումը փոխում է ոչ միայն ուժերի տարածաշրջանային հավասարակշռությունը և կամ էներգակիրների միջազգային շուկան, այլև երկարատեւ ազդեցություն կունենա միջազգային հարաբերությունների վրա:
Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի համաշխարհային քաղաքականության պրոֆեսոր Ալեքսեյ Ֆոմենկոն չի կիսում տարածված տեսակետը, որ ԱՄՆ-ը Իրանի դեմ պատերազմին «ներքաշվել է հրեական լոբինգի ազդեցությամբ»:
Ռուսաստանցի հեղինակավոր գիտնական-քաղաքագետը համոզված է, որ այդ պատերազմում Միացյլալ Նահանգների ձգտում է հասնել երեք առաջնահերթության միջազգայնացման:
Ֆոմենկոն դրանք թվարկում է հետևյալ բովանդակությամբ և հերթականությամ:
Առաջին. «ԱՄՆ-ը իրավունք ունի զինաթափել ցանկացած երկրի ռեժիմ, եթե այն ճանաչի վտանգավոր»:
Երկրորդ. «Վաշինգտոնը իրավունք ունի ֆիզիկապես ոչնչացնել իր համար անցանկալի ռեժիմի ղեկավարին»:
Երրորդ. «Վաշինգտոնը իրավունք ունի իր համար նպաստավոր պահի պատերազմ սկսել, չնայած որ մինչ այդ գտնվում էր բանակցությունների ռեժիմի մեջ»:
Այս առաջնահերթությունները միջազգայնորեն ընդունելի դարձնելու ԱՄՆ ձգտումները, ինչպես ռուսաստանցի քաղաքագետն է «Նեզավիսիմայա գազետա»-ի համար հեղինակային հոդվածում բնորոշել՝ «լրջորեն փոխում են միջազգային հարաբերությունների գաղափարախոսական ճարտարապետությունը»:
Չափազանց ուշագրավ է, որ Ֆոմենկոն «միջազգային հարաբերությունների գաղափարախոսական ճարտարապետության» փոփոխությունը գնահատում է Չինաստանի համար խորքային գործընթացի վտանգավորության կտրվածքով:
Դա պարզ ակնարկ է, որ ԱՄՆ հետ հարաբերություններում «ուժերի հավասարակշռության» համար Ռուսաստանը օգտագործում է Չինաստանի հնարավորությունները, գործում այն միջավայրում, որի մի շարք, այդ թվում և՝ անվտանգային բաղադրիչները փաստացի «արտադրված են Չինաստանում»:
Ռուսաստանցի գիտնական-քաղաքագետի սեղմ, բայց բովանդակային առումով հագեցած վերլուծությունից ուղղակի հետեւում է, որ բավական է Իրանում ԱՄՆ-ը ռազմավարական հաղթանակ տոնի և սկսի Չինաստանի նկատմամբ գործի դնել նրա ազատ առևտրի հայեցակարգը սահմանափակող միջոցներ, որպեսզի վերջնականապես բացահայտվի, որ Ռուսաստանն, իրոք, «կավե ոտքերով հսկա» է:
Հեղինակը համոզված է, որ ԱՄՆ-ը գործնականում ապացուցել է, թե ինչպես է «ռազմական ճանապարհով արգելափակում Չինաստանի տնտեսական ներթափանցումը աշխարհի ցանկացած տարածաշրջանում»:
Ըստ Ֆոմինի, Միացյալ Նահանգները «շատ հեշտությամբ կարող են խափանել չինական «Մեկ գոտի՝ մեկ ճանապարհ» նախագիծը: Վերջապես, ԱՄՆ-ը «ապացուցել է, որ դիվանագիտական գործիքակազմը չի աշխատում, բանակցությունները արդյունավետ չեն լինի, եթե հակառակորդն ի սկազբանե հակված է ռազմական բախման»:
Վերլուծությունը կատարվել է, կարծես, ԱՄՆ և Չինաստանի առաջնորդների գագաթաժողովին ընդառաջ և, ինչպես հասկացվում է, «մատնում է Ռուսաստանի վախերը»: Վերջին տասնամյակում, չնայած Մոսկվա-Պեկին համագործակցությունը ֆորմալ կրել է ռազմավարական բնույթ, միջազգային քաղաքականության մի շարք սկզբունքային հարցերում Սի Խինփինը կարողացել է պահպանել ԱՄՆ-ի հետ հավասարակշռությունը:
Այժմ փորձության է դրվում Ռուսաստանի հետ նրա հեռանկարը: Թրամփը կարող է Ռուսաստանին աշխարհաքաղաքական միջավայրի նոր ընտրություն առաջարկել: Չինաստանի հետ Ռուսաստանը, կարծես, ավելի ապահով և հարգված է զգում:
ԱՄՆ դեպքում դա, բնականաբար, չի լինի, այտեղ գործում է «Ամերիկան՝ ամեն ինչից վեր» սկզբունքը: Բայց հարց է, Թրամփին կհաջողվի՞ այն ընդունելի դարձնել նաև Չինաստանի համար, թե՞ հարկ կլինի մի պատերազմ էլ սկսել Ասիա-խաղաղօվկիանոսային տարածաշրջանում:
Բաց մի թողեք
Մագյարի կառավարությունը կշարունակի՞ Հունգարիան պահել Թուրքական պետությունների կազմակերպության դիտորդ անդամ
Բաքուն գործ կունենա արդեն Վաշինգտոնի հետ, Հայաստանը՝ լուսանցքում
Մոսկվան և Բաքուն շատ սկզբունքային համաձայնության են եկել Հայաստանի վարչապետի մոսկովյան այցից ուղիղ երկու շաբաթ հետո